İki insanın güzelse özleri
Bu bir nimettir onlar için
Hayatın zorluklarını sınanıp geçerler
Sonrasında hak ettikleri bir ferahlıktır.
*
İki kişilik mutluluk değilse mesele
İçilen suyun, alınan nefesin
Hakkını verebilmekse aslolan
Görülen haksızlıklara
Duyulan kötülüklere
Sessiz kalmaz yüreği
Susmaz dili insanın
İşte o zaman daha da insanlaşır insan.
*
Bir omuza kardeş olan omuz üşümez
Omuzlar birleşince dünyada
Gözyaşları diner, hıçkırıklar susar
Çocukların gülüşüne katılır serçeler
Yılkı atları toplaşır pınar başlarında.
*
Yürekler açılır birbirine, eller kenetlenir
Herkes içindeki iyilik kadar yer tutar hayatta
İyiler bir arada, kötüler aynı yerde
Gün gelir zorbalar kalmaz gider
Ülke herkese eşit nimet olur.
Naim Kandemir ağbim kalemine aldığın 1 Mayıs dan 1 gün öce bu dizelerin kötülüğün kanıksandığı, sessizliğin güvenli bir liman sanıldığı bir toplum yapısına karşı çıkar. İyiliği bir hayatta kalma stratejisi değil, toplumu dönüştürecek devrimci bir güç olarak konumlandırır. Şiir, “Ben”den “Biz”e geçişin ve adil bir dünyanın mümkün olduğuna dair sönmeyen bir umudun sesidir.