Resimde anlam aramak, hemen hepimizin düştüğü bir hata. Ressam, anlamı olsun diye değil, duygu ve düş(ünce)lerini yansıtır resmine; anlam aratmaktan çok sezdirmeye çalışır. Mustafa Ata da o kulvarın önemli ressamı. Rengi buluşturması, kaynaştırması, yeni bakış yakalama çabası aykırı; daha doğrusu farklı bir izlenim yaratıyor (yukarıdaki cümleye uysun).
Evinin, atölyesinin ve galerisinin bulunduğu Şile’de, 18. İstanbul Bienali Paralel Etkinlikler kapsamında gerçekleştirilen “Askıda” sergisi, sadece bir sergi değil, bir saygı, bir selam da Mustafa Ata’ya; bilindiği üzere 5 Ocak 2026’ya kadar uzatıldı. Şile Meşrutiyet Mahallesi’nde bulunan Anıt Atölyede gezilebilir.
Tuvallerle başlayan, düş(ünce)leri doğrultusunda yeni ufuklara açılan ressam, yepyeni bir dil geliştirerek kartonları değerlendirmiş. Sergide ağırlıklı olarak çeşitli koleksiyonlarda yer alan yapıtlar bulunuyor; ancak sanatçının çeşitli dönemlerini bir arada görmek belki gelişimin ama en çok da tarihin içinde olmak demek. Rengin ve sonsuzluğun azalmayıp çoğaldığını, her seferinde daha da çoğalacağını kabul ediyorsunuz resimlerin arasında gezerken. Sadece tuvaller yok, cam üzerine (vitray değil) yapılanlar, mozaikler, iş önlükleri (hatta montlar), karton kesikleri de var. “Askıda” olmasının nedeni de bu olsa gerek, çünkü her biri kendi yerine gidecek serginin ardından. Peki, “askı” boş kalır mı? Ben umudu üzmüyorum, yeni yapıtlar geçecektir yerlerine…
Gerek Gönül Ata, gerek Banu Zeytinoğlu, gerekse Canan Beykal sıkı bir işbirliği ve titizlikle bu sergiyi hazırlamışlar. Muhakkak ki, biri küratör olarak, diğeri halkla ilişkileri yöneterek, öbürü üzerine yazarak bir görev paylaşımı yapmışlar; ama izleyince görüyoruz ki, üç kadın (sahi, kadınlar yaşamı da doğurur: Jin Jiyan Azadi) düş(ünce)leriyle serginin her yerindeler.
İstanbul Bienali…
18’inci İstanbul Bienali, sadece bu kentin ve insanlarının değil, dünyanın dört bir yanından gelecek insanların da ufkunu açıyor, umudu oluyor, geleceği sezdiriyor. Mustafa Ata’nın, “Askıda” sergisi, bienalin “paralel etkinlik”lerinden. Buna da bağlı olarak bienalin açtığı yolun bir durağı… Şile’de olması kimsenin gözünü korkutmasın. Mustafa Ata’nın, eşi Gönül Ata ile birlikte kurduğu gerçek bir yaşam alanını görmek, yeşilliğin, çiçeklerin, sessizliğin ve dinginliğin arasında -resimlerle birlikte- heyecanlanmanın, coşkulanmanın, mutlanmanın da küçük bir fırsatı. Hele de sonbaharın bu güzel, şurup gibi havasında…
Askıda
Mustafa Ata
Sergi, 5 Ocak 2026’ya kadar gezilebilir
Şile, Meşrutiyet Mahallesi
