Neboş90+
Anam bacım bu ne iştir.
Yüz yıldır kürde yapılanları kimseler görmiyi, duymiyi, yanlarına gelmiyi ve de savunmasız bırağiler.
Feryadımız guş olup göklerde uçi… Niye görmiyisiz, duymiyisiz, yanımiza gelmiyisiz, görisiniz bizde insanığ.
Kırğ yıl olup elektrik direklerine bağmiyiler. Aha “Doğa” gördi, açığa çığardi ki dünya da görsün, duysun bizim ne çektığımızı. Etraf tutuşti yandi, alavlar gökyüzünden görüni. Görisiniz bizim halımızı, biz de insanığ, bize de yardım edin. Duyun feryadımızi…
Devlet, depremde de duymamıştı, yangın oldi gene duymadi sesimizi, görmedi halımızı çıkan yangında. Oğul uşağ koştuğ canpahasına yangıni söndürmağa… Gençlerimiz göz göre göre yandi, ekinlerimiz yandi, heyvanlar yandi, cigerimiz yandi, dağlandi. Görmiyiler anam bacım, görmiyiler biz ne çekiyığ. İnsan yerine koymiyilar.
Vergi veriyığ, asger oliyığ ama aklımız kesi, oylarımızı özümüze yani bizim partimize veriyığ diye zulum ediler. Eeeee, bakmiyisiz bize, oyumuzu size niye verağ, vermiyığ işte!
Elbet bir gün bizim dedığımızı anlarsınız. Biz ne istiyığ ki, hasta oliyığ dilimizi anlamıyılar, iyi olamıyığ, okula gidiyığ anadilimizi bilmiyiler, öğrenemiyığ… Hakimler dilimizi anlamıyi ceza veri… Biz diyığ ki, anadilimiznen konuşağ, birbirimizi anlıyağ, bir olağ. Bize bu zalımlığı etmeyin, bizim de hakkimiz var.
Meclise seçilmişığ gelmişığ; bizi dinlemiyisiz, sorduğumuza cevap vermiyisiz, ağıtlarımızı, feryadı figanlarımızı duymiyisiz. Bi de kayyum atiyisiz. Heç olur, seçilmişe atanmiş? Oni milyonlar, yani biz seçmişığ geri alana gadar suvaklardan ayrılamanığ.
Başganlarımız en önde sokaklarda direniyığ.
Vicdani olanlar sesimizi duyarlar elbet.
