İPİN UCUNDA
AŞKI-I ŞİİR
Mor bir zaman şimdi, ağaç yapraklarından düşüyor toprağa, toprak ise tavını almış ninnileniyor Nisan’da….
“Gök yüzüne benzetirdim annemi.
Bilge suskunluğuna sığınıp maviliğin.
Güneşini saklardı geceyi beklemeden” diyerek belirtmiş Zübeyde Seven Turan.
Kim bilir annesinin dizlerine koyup başını hayal etmiştir maviliği… Kim bilir bir bahçede anasının dizi dibinde yeşili düşünmüştür. Aşktır bu….
Mavi ve yeşil bir arada aşkı tanımlar, gök yüzünün ıssız maviliğinde. Denizin ak köpüklü dalgaları gibidir aşk…. Hep kıyıya vurur.
Arının çiçeği sevmesi gibi, yani bal toplaması gibi…
“Gönül bu oka da konar ota da”
Menzilinde sevgiliye kavuşmak vardır.
Uzak ufuklara yelken açmak vardır.
Mecnun gibi çöllere düşmekte…
Bir cambazın ipte gezinmesi gibidir aşk…
İpin ortasında düşmekte vardır, bir uçurum boşluğuna…
Sevgiliye ulaşamayınca şiire döker duygularını ozan…
İpin ucunda hasret vardır. Sevgiliye kavuştuğunda ise keyifli bir türkü vardır ipin ucunda…
İp her türlü günah keçisidir.
Tarihçiler geçmişe, arkeologlar çok eskiye, edebiyatçılar ise geleceğe ışık tutarlar, bunların içinde şairler ise aşka ışık tutarlar.
Pir Sultan da başkaldırıdır aşk.
“Ala gözlü bir canandan ayrıldım
Arada bir kelam söz olma ile
Duymayanlar duysun benim zarımı
Ateşim yanıp da köz olma ile
Nazım’ı okuduğunuzda aşk vuslattır.
“Şehrime gel sevgili.
Yarın çık gel.
Bırak her şeyi, bir bekleyenim var de gel.
Gel ki bu şehir adımlarınla anlamlansın.
Gel ki bu şehir nefretim olmaktan çıksın.
Gel ki nefes alayım.
Gel”.
Ahmet Arif’i okuduğunuz da kardeşlik aşkı-ı vardır.
Yani aşk iki kişilik değildir.
Bir kadına gönül vermek varsa ipin ucunda…
Bir ülkeye de gönül vermek vardır.
“Babam gözlerini verdi Urfa önünde,
üç de kardaşını
Üç nazlı selvi” derken Ahmet Arif, kardeşlik aşkını anlatır.
Şah Hatayi vardır hayatımızda hakikat aşkına dair…
” Cemi kuşlar dile gelir yazım der
Gövel turnam Şam’dan gelir güzüm der
Benim yarelerim tuzum tuzum der
Bir derdim var bin dermana değişmem”
“Genç yaşta kaybettiğimiz şair öğretmenimiz Didem Madak;
“Hay ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım da
çiçekler açsın ruhunuz” derken ipin ucundaydı.
Deniz dar ağacına giderken özgürlük aşkını haykırmıştır ipin ucunda…
Mayakovski şiire yenik düşüp intihar ederken aşka varamamıştır (Şiir bahane).
Aşkı-ı şiir ipin ucudur. Geçebilene aşk olsun.
Ahmet TAHİR
Bu siiri okuyup da etkilenmemek mumkun mu, sevgili Ahmet Tahir? Ipin Ucunda , Aski-i-siir`inde aski tarif ederken ki yalinlik ve icinde barindirdigi zengin ifade hem duygulandiriyor hem de düsündürüyor. insani. Bir kez degil, bir kac kez okunmali ki hakkiyla sindirilip anlasilsin bu degerli dizeler. Bu ask`da Unut var. Hüzün, sevda ve hasretlik var. haksizliklara baskaldiri; dahasi özgürlük ve baris cagri kokuyor. bu siir… ne yazik ki bitti!
Yine yazmanizi umuyorum…
H. Korkmaz