AKREP

Eşber Yağmurdereli’nin yazdığı Akrep isimli kitabı okudum. Bir sürü çağrışımlarla doldu içim. Hani elimden bırakamadım derler ya, bende bitirmeden bırakmadım.

Okuduğum Akrep kitabında anlatılanlarla bugün yaşanan gerçek sanki ikiz kardeş gibi. Kendi yaşamını yazmışsın belli ama bende varım içinde gibi.

Koğuşun içinde tedirginlik yaratan bir akrep var, ya dışarıda kurulu düzeni işgal eden akrepler, olaylardan, olanlardan, durumlardan bihaber insanları bile tedirgin ediyor. Öyle ki gerçek akrep korku olmaktan çıktı artık.

Akrep, senin karanlık gözlerinin ardındaki ve yüreğindeki aydınlığı dışa vuran bir haber gibi, bir mektup gibi. Okuyunca acı, heyecan, korku, ürkü ve kalp çarpıntısı yarattı bende. Kafamın içinde beynim, bu nasıl bir dünya diye fır fır dönüyor.

Düşündüm ki eğer gözleri görseydi Eşber abimin, eğer gözleri görseydi, dünyanın dört ucunu bir araya getirir bohçalar boşluğa yuvarlardı. Yeni bir dünya yeni bir düzen kurup insanları özgür ve eşit olarak yeryüzü cennetinde yaşatmak için vallahi de billahi de onda bu aydınlık yürek varken,  yapardı.

Abim benim yüreğinden kopan duygularına, emeğine, görebilen gözlerine sağlık.

Kökün düşüncelerin sağlamdır. Daha kaç kuşak aydınlanacak senin yolunda, daha kaç kuşak ışığında yeşerip çiçeklenecek, ektiğin tohumlarla baharlar oluşacak.

Daha bitmedi Eşber abimin soylu davranışları, onu öldürmek isteyen mahkûm ile arkadaş olup gelecekte yapmak istedikleri… Kurtuldum derken o mahkûmun idam edilmesi hepimizi üzüyor.

İşte böyle hep ikilem yaşıyoruz. Bir olaya sevinirken başka bir olay bizi üzüyor.

Daha dün barış komisyonunun kurulup aldığı kararlar bizleri sevindirirken, CHP’nin takındığı tavır bizi üzüyor. Umarım fark edip çark ederler.