İçimde ağır bir öfkeyle şu İstanbul kalabalığında koştururken, editörümüz sevgili Fulya, iki yıl önceki yazımı yenilememi istedi... Neyi yenileyeceğim, yenilediğim...

Sor hele, bizden önce kimler vardı, sor hele bizden önce kaybolmuş hikâyeleri… Unutulmuş eski bir mektup, kim yazmış, bilmiyorum! Altında...

Mazlum Çetinkaya   Nedir bu “Hubris Sendromu” diyeceksiniz şimdi, eminim çoğunuz da benim gibi duymamıştır bu kavramı, ben de geçen...

Mazlum Çetinkaya   Öncü Güney ince bir Ankara gibidir, sorulardan önce de sonra da. Elinde pek çiçek taşımasa da kendine...

Mazlum Çetinkaya   İşte sen o zaman bilmiyordun bütün bunları evlat. Yola çıkıyorduk, ben ise sadece yolu biliyordum, yoldakilerden habersizdim,...

Mazlum Çetinkaya   Celal Başlangıç anısına… Duyunca yazar insan bazen; duyunca, görünce, inanınca, korkmayınca yazar insan. Paranın, mevkiinin, iktidarın, gücün,...

Mazlum Çetinkaya   Bak, çocuklarım kuşlara el sallıyor, o gittiğin yerde bir işçiye çadır kuruyor işçi olmayanlar. Sur’un hemen yanında...

Mazlum Çetinkaya   Yıllar önce bir gazeteden okumuştum, hatırladığım kadarıyla Kayseri’den Almanya’ya giden bir göçmen Türkiyeli sınır dışı edileceğini farkına...

Mazlum ÇETİNKAYA   Veda Apartmanı’na veda ediyordu herkes. Sessiz bir şarkıdan kalan küçük bir gitara sarılmıştır bir çocuk. Sesler, seslenişler,...