Balkonda oturmuş çayımı yudumluyorum. Gözüm parkın yanı başındaki çöp alanına takılı. Bir, iki, üç, dört, beş. Tam beş çöp konteyneri yan yana. Kiminin ağzı açık, kiminin kapalı. Ağzı açık olanların görebildiğim kadarıyla içi fazla dolu değil. Buna rağmen çöpler asıl yerleri sokağın ortasıymış gibi geniş bir alana saçılmış.
Elinde çöp torbası biri yaklaşıyor. Bakalım n’apacak? Konteynere hiç yanaşmadan torbayı uzaktan yerdeki yığına doğru fırlatıyor. Torba havada bi’ tur atıp diğerlerinin arasına gömülüyor. Orası epey kalabalık: Tuvalet kâğıtları, yemek artıkları, belki birinin işine yarar diye bırakılmış, ama asla kimsenin işine yaramayacak giysiler, diğer tekinin nerede olduğu bilinmeyen bir terlik, plastik şişeler, ayağı kırık bir sandalye, pis bir klozet…
Biraz daha ileride, parkın içine doğru, köpük tabaklarda yenen, öylece bırakıldıktan sonra aç bir hayvanın bile yemeye yanaşmadığı artıklar… Yanında boş birkaç şişe, bolca sigara izmariti…
Kentin yürüyüp geçtiğim sokakları geliyor gözümün önüne. Sahil kenarları, parklar… Her yerde aynı çirkin manzara… İnsanı sinirlendirecek denli bir pislik… Eğitimsizlik, cahillik bu diye söyleniyorum. Biraz düşününce çıkarımımdaki çelişkiden rahatsız olan yine benim. Kenar semtler için geçerli olabilir de güya seçkinlerin oturduğu bu semtte çöpler eğitimsizlikle nasıl açıklanabilir? Tuvaletten çıkınca elini yıkamayan ya da dolan sigaralığını sokağa boşaltan eğitimliler yok mu sanki? Onlar da gözümün önüne geliyor. Dayanamayıp uyardığımda girişmek zorunda kaldığım tatsız tartışmalar da…
Belki kayıtsızlık, durumu açıklamaya daha uygun bir sözcüktür. İnsanlar, olumsuz durumları değiştirmeyi asla başaramayacaklarını düşünmeye başladıklarında kolayca görmezden gelebilirler çevrelerinde olan biteni. Önceden olsa kıyameti koparacakları şeyleri sürüklendikleri umarsızlıkla dert edinmeyi bırakabilirler. Tabii herkesin aynı tükenmişlik içinde olduğunu söylemek imkânsız. Bazıları da olabilecek her türlü eziyetli düşünceye teslim.
Çöp duygular, çöp düşünceler…
Her yaşta…
Ruhlar bu kadar arızalı olunca çöplere kayıtsız kalmak kolay. Her taraf pislik içindeymiş ne gam!
Çay keyfi yapacak yerde çöplere kafa yoran benim gibiler düşünsün.
