Memet Sönmez Ölüme firar ediş! Aklıma geldi. Birden hatırladım. Sessiz, sitemsiz gidişindeki çığlığı hala yüreğimde. Ama ben şimdi hatırladım. Büyük vefasızlık benimkisi. Adı her aklıma gelişinde onun intihar gibi firarını yazmak istemişimdir. Firara teşebbüsü, ölümü, ölüme gidiş nedenleri, o an yaşadığı karmaşık ruh hali üzerine romanlar yazılır

Devamını Oku

Memet Sönmez Ömrünü devrime adak vermiş naif bir insan : Mustafa Adak! Onunla karşılaşmamız yıllar öncesine dayanır. 1980'lerin sonlarıydı. İstanbul Bayrampaşa Cezaevi'nden sürgün gitmiştim Çanakkale Cezaevi'ne. Sarışın, gözleri çakmak mavi bir güzel insan karşıladı beni. Halleri, hareketleri insan kokuyordu. Özenle bir ranza verdi, bir döşek, bir de

Devamını Oku

"Ölmek unutulmak değil, unutulmak ölmektir."  Sevgili Tamer; Hani derler ya, "gece seni rüyamda gördüm!" Hemen arar, korkarak, merak ederek "İyi misin?" diye sorarız. Dün geceki rüyamın ardından seni merak ettim. Sormaya, doymaya, toprağını koklamaya geldim. Nasılsın, iyi misin? Biliyor musun? Senden  sonra, yargılanmamızın bir aşamasında hapishanenin hücresine attılar

Devamını Oku

Kadir Tandoğan, Ahmet Saner, Hakkı Kolgu anısına. Bugün yaşadıklarımız geçmişi daha anlamlı, daha değerli kılıyor. Sevgili Uğur Yıldız, son yıllarda çok değerli bir iş yapıyor. İş dememek gerek. Görev ve sorumluluk bilinci ile yitirdiğimiz sosyalist değerlerimizin fotoğraflarını, gazete arşivlerinin derinliklerinden ev ev dolaşıp anne, babalarını, hısım akrabalarını

Devamını Oku

Yazıyorum eleştiriyorlar. Yazmıyorum eleştiriyorlar. Uzun mahpusluğun ardından '91 yılı ortalarında devlet bir kuşak devrimciyi salıverdiğinde hayat çok değişmişti. '70’li yılların sosyo-ekonomik şartları, kültürü ve insan ilişkileri bir hayli farklılaşmıştı. Yerini (görece daha fazla) kozmopolit, yoz, bir koyup beş almaya çalışan, daha yırtıcı insan ilişkilerine bırakmıştı. Onlar ise

Devamını Oku