Salı, Kasım 10, 2026
Son Haber
  • Yazarlar
  • Manşetler
  • Son Haber Tv
  • Künye
No Result
View All Result
  • Yazarlar
  • Manşetler
  • Son Haber Tv
  • Künye
No Result
View All Result
Son Haber
No Result
View All Result
Home Manşet Haberler

*Geç fark ettim taşın sert olduğunu*

Mazlum Çetinkaya by Mazlum Çetinkaya
15/11/2023
in Manşet Haberler, Manşet Yazarlar, Sanat, Yazarlar
A A
0
*Geç fark ettim taşın sert olduğunu*
Share on FacebookShare on TwitterShare on Whatsapp Send Mail

Muazzez anneme…

Düşündüğün o yerden yazıyorum, kırıldığım ve düştüğüm o yerden.

Kuş dilini kunuşuyorum, kuşçayı yani, senin öğrettiğin o dili, pazardan dönerken kırılan eski bir kadının kavmini.

Üstümde ipekten bir yorgan yok, eski bir türküye inanıyorum artık, dünya çok unutkan, sen de…

Çok inandım kendime, sana ve anneme.

Aklımda bir bozkır, bir çorak ülke, senin de öğrettiğin şekilde her şey; bütün düğmelerimi sana bakarak ilikliyorum hâlâ.

Arkadaşım gitti, dönmedi bir daha.

Şimdi elin çenende bakıp okuyorsundur bütün bunları, kalbin bana dair hiçbir şeye itiraz etmiyor artık. Biliyorum.

Ve sonra biliyorum ki yine, nereye gitsem ardımdan bir itiraz olacaksın, nereye gitsem hatıralar terk etmeyecek bizi; anneni aradım, annemizi yani, konuştum, korkuma bir fener oldu, evsiz olabilirsin ama yurtsuz değilsin ki, dedi. Yurt, yaşamaktır işte, yaşamak için bir yer yani. Gökyüzünün “başka rengi de varmış” diyen şairin diliyle “geç fark ettim taşın sert olduğunu.”  Bana itirazın olsa da.

Taşı bilmiyordum, bilmiyordum da kalbini biliyordum sandım, kalp ile taş arasında yaşayan bir gezginin rüyasını dinlerken öğrendim;  herkesin kırılabileceğini, tanrının bile.

Yedi nokta altı şiddetinde bir depremin altında can çekişen birinin ağzından dökülen taştan dizeler olmuştuk “geç fark ettim taşın sert olduğunu…”

İşte burada bazı şeyler geç fark ediliyor annem; taşın terk edişi, zamanın erken bitişi, güneşin vedası, sevgilinin kalbinde duran rüyası, sonra mektuplar, boğulurcasına öksürmek, komşunun sana bir daha ulaşamaması…

Seni ezberlediğim o yerden yazıyorum, kırılmış bir kabuğa bakıyorum, kırılmış bir kapıya, ilk defa cesur oldum kendime bu kadar, birkaç ay öncesini düşünüyorum; ilk defa unuttum kendimi, günlerdir…  Seni niye bu kadar az ezber ettim kendime diye. “Yazığım geliyor” derdi bir arkadaşım yerel bir şive ile. Niye bu kadar acıdır yerel olan şu şiveler, neden bir nehrin sesini taşır şu sözcükler…

“Yalan sözlerinden de kendi utansın” der bir Malatya türküsü, nasıl da doğru dermiş şu türküler…

Unutmuştum o gün, bağışla, saçlarına beyaz papatyalar takmayı unutmuşum, o çiçeklerin hatırasını, o gönderdiğim ve inandığım çiçeklerin hatırasını nasıl da unutmuşum.

Gittiğin o yerden yazıyorum işte, ne kaldıysa zamandan geriye onu yazıyorum. Sana bakacak gözlerim yok artık, aklım tanrının şu anlamsız çemberi içinde dolaşıp duruyor. Geç fark ettiler yüzümü, uyuduğum yastığa nasılda yapış yapış olmuşum, bakarken üstüme düşen o betondan tavana.

Sonra bir hıçkırık, küçücük bir hıçkırık, bir hiç gibi anlaşılan ama içinde kocaman bir hiç olan bir hıçkırık nasılda göğsüme çöktü o sabah.

Geride bıraktığım hatıralara bakıyorum, göğsüme bir dağ gibi çöken o hatıralara. Gökyüzüne bir kuşun havalanışını hatırlıyorum; yeryüzündeki ihanetleri, insanın kapış kapış olduğu o ihanetleri hatırlıyorum.

Hatırlarken, beni kırdığı yerden yazıyorum, seni ve senin beni kırdığın yerden. Bir veda öpücüğü olup ayrılıyor ellerimiz, insan elleriyle de öper annem, yani insan insandan geriye ne kaldıysa tam da oradan ayrılır kendisinden.

O sabah bir rüya ile kendi aramda gidip gelmiştim, şimdi de öyle, oradan bakıyorum, gidişine, yeniden bir rüyaya dönüşüne bakıyorum; diyorsun ki bir ben mi kaldım şu dünyanın tenhasında, şu dünyanın boynuna bir tek ben mi kaldım ağır gelen…

Bunca yükü taşıyıp bizi taşımayan dünya, yük üstüne yük olan ölüm, işte sana da veda ediyorum, tıpkı onun ince boynuna veda ettiğim gibi…

Eski bir şair ağlıyor eski bir kentin yol boyunda.

Oradan yazıyorum işte, avuçların çenende bana bakıyorsun, Alleben’de, bana küstüğün yerde dünyaya küsmüştü sanki bütün kuşlar.

 

Mazlum Çetinkaya

 

*Geç fark ettim taşın sert olduğunu: Cahit Sıtkı Tarancı’nın Otuz Beş Yaş şiirinden.

Tags: Mazlum Cetinkayaöyküsanat
Previous Post

Demokrasi için Birlik platformundan basın açıklaması

Next Post

İsrail ordusu Gazze’deki Şifa Hastanesi’nde eli bos kaldı.

Mazlum Çetinkaya

Mazlum Çetinkaya

1969 Malatya, Yeşilyurt doğumlu. Burdur Eğitim Yüksekokulunda ve Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğrenim gördü. Dört yıl boyunca (2007 ile 2011) Hâr Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi editörlüğünü yaptı. 1990’larda Newroz Gazetesi’nde Serkan İnan adıyla taşlama yazıları yazdı. Günlük Gazetesi’nde Mezopotamya’da kültür sanat sayfasında, kitap tanıtımları yaptı. Ötekilerin Gündemi’nde bir dönem deneme yazıları ile yer aldı. Ayrıca birçok edebiyat dergisinde şiir ve yazıları yayımlandı. Yayımlanmış beş şiir kitabı: “Zevebân”, “Taşta Uyuyan Zaman”, “Hecesini Onaran Çocuk” “Repesa”, “Dağ Suskunluğu” ve çocuklar için yazdığım altı hikâye kitabı var. İstanbul 2 Nolu Eğitim-Sen üyesiyim, 23 yıllık öğretmen olan Mazlum Cetinkaya 675 sayılı KHK ile ihraç edildi. Son zamanlarda Artı Gerçek Kültür Sanat ve Forum sayfalarına yazılar yazmakta. Gaziantep yurthaberleri.net gazetesine haberler ve köşe yazıları yazmakta.

Yazarın Diğer Yazıları

Maviden
Kitap Önerileri

Maviden

02/03/2026
“Zamanın Seyri” Okurla Buluşuyor: Zamanı Bir Karaktere Dönüştüren Öyküler
Manşet Haberler

“Zamanın Seyri” Okurla Buluşuyor: Zamanı Bir Karaktere Dönüştüren Öyküler

01/02/2026
Ömer abi, ben seni kime yazayım, sen söyle
Manşet Haberler

Ömer abi, ben seni kime yazayım, sen söyle

27/08/2025
BİZİM BURALARDA BİR BİR DAHA İKİ ETMİYOR
Manşet Haberler

BİZİM BURALARDA BİR BİR DAHA İKİ ETMİYOR

30/06/2025
Dersim Dağlarında Yorulmuş Bir Çift Bot
Manşet Haberler

Dersim Dağlarında Yorulmuş Bir Çift Bot

03/05/2025
Yalın, içten ve görsel öyküler “Öküzçeker”
Kitap Önerileri

Yalın, içten ve görsel öyküler “Öküzçeker”

25/02/2025
Next Post
İsrail ordusu Gazze’deki Şifa Hastanesi’nde eli bos kaldı.

İsrail ordusu Gazze'deki Şifa Hastanesi'nde eli bos kaldı.

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

İlginizi Çekebilir

Aliağa’daki HABAŞ patlamasına yayın yasağı

Aliağa’daki HABAŞ patlamasına yayın yasağı

by Sonhaber
10/11/2026
0

İzmir’in Aliağa ilçesindeki fabrikada 9 Kasım’da bakım çalışması sırasında meydana gelen patlamada 17 işçi yaşamını yitirdi. Radyo ve Televizyon Üst...

Geçinecek ücret, halk için bütçe talebiyle 12 Aralık’ta Ankara’ya çağrı

Geçinecek ücret, halk için bütçe talebiyle 12 Aralık’ta Ankara’ya çağrı

by Sonhaber
10/11/2026
0

12 Aralık Cumartesi günü yapılacak mitingin çağrısını, dört örgüt adına DİSK Genel Başkanı Arzu Çerkezoğlu duyurdu. Çerkezoğlu, 5 Kasım’da DİSK...

BİR ZİYARET: SUÇ, YENİ ORTAKLAR ARAR

BİR ZİYARET: SUÇ, YENİ ORTAKLAR ARAR

by Ümit Özdemir
10/11/2026
0

İsviçreli yazar Friedrich Dürrenmatt’ın oyunu Bir Ziyaret, suç, kefaret ve adalet kavramları üzerinden kapitalist toplumun anatomisini mercek altına alıyor. Oyun,...

Halk TV soruşturmasında ikinci dalga: 4 ilde 7 kişi gözaltına alındı

Halk TV soruşturmasında ikinci dalga: 4 ilde 7 kişi gözaltına alındı

by Sonhaber
10/11/2026
0

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın Cafer Mahiroğlu hakkında yürüttüğü soruşturma kapsamında dört ilde eş zamanlı operasyon yapıldı. Soruşturmanın yeni aşamasında eski İzmir...

Arşivler

  • Yazarlar
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Reklam
  • Gizlilik Politikası
  • İletişim
  • Söyleşi / Podcast
  • Kitap Önerileri
  • Öykü
  • Manşetler
  • Dosyalar
  • Arşiv

© 2026 Sonhaber / Bağımsız, doğru , gerçek habercilik

No Result
View All Result
  • ANA SAYFA
  • İSVİÇRE
  • TÜRKİYE
  • DÜNYA
    • AVRUPA
    • ORTADOĞU
    • ASYA
    • AMERİKA
    • AFRİKA
  • YAZARLAR
  • POLİTİKA
  • EKONOMİ
  • SÖYLEŞİ
  • YAŞAM
    • EĞİTİM
    • SAĞLIK
    • KADIN
    • LGBT
    • EMEK DÜNYASI
    • Podcast / Röportaj
  • SANAT
  • BİLİM
  • EKOLOJİ
  • FORUM
  • Languages

© 2026 Sonhaber / Bağımsız, doğru , gerçek habercilik