İspanyol kadın futbolcular, Dünya Kupası finalinde İngiliz rakiplerini 1-0 mağlup etti. Pek çokları Avustralya ve Yeni Zelanda’da düzenlenen turnuvanın profesyonel kadın futbolu için bir dönüm noktası olmasını umarken, medya da rekor düzeyde izlenme oranlarına ulaşıldığını bildirdi. İyileştirilmesi gereken çokça hususa dikkat çeken Avrupa basını, yaşanan bir öpücük olayına öfkeli.
Erkeklerin utanç verici performansı
Eldiario.es, İspanya Milli Takımı’nın teknik direktörü Jorge Vilda ve İspanya Futbol Federasyonu Başkanı Luis Rubiales’in tutumunu eleştiriyor:
“Mükemmel bir finalin en rahatsız edici yanı, günün yegâne erkek kahramanları olan Jorge Vilda ve Luis Rubiales’in zaferden sonraki görüntü ve açıklamalarıydı. Luis Rubiales’in sarılmaları taciz sınırındaydı ve [futbolcu] Jenni Hermoso’nun ağzına kondurduğu öpücük bunun zirvesi oldu. Her şeyi eril çoğul kalıplarla ifade eden Jorge Vilda da ‘kadınlar dünya şampiyonuyuz’ demeyi beceremedi, çünkü muhtemelen aklında yalnızca eril tekil şahıs vardı.”
Kilit mesele profesyonelleşme
Kadın futbol antrenörü Mariana Cabral, Público’da İspanya ve İngiltere’nin kadın futbolu için sarf ettiği gayreti övüyor:
“Avrupa’da son yıllarda en hatırı sayılır yatırımlar, Dünya Kupası finaline kalan İngiltere ve İspanya’dan geldi. Avrupa şampiyonu olan ilki, İngiltere Futbol Federasyonu tarafından ülkedeki en büyük kulüplerin de güçlü desteğiyle yeniden yapılandırılan kıtanın muhtemelen en iyi ligine sahip; ikincisi ise geçtiğimiz sezon yüzde 100 profesyonel bir lig kurdu ve gençler düzeyinde şimdiden başarılarla dolu bir geçmişe sahip. … Dünyanın zirvesine giden yol yatırım, planlama ve yoğun hazırlıklardan geçiyor.”
FIFA imajını düzeltmeyi bildi
Deutschlandfunk’a göre bu Dünya Kupası’nın en büyük kazananı bizzat FIFA olabilir:
“Avustralya ve Yeni Zelanda’daki imaj düzeltme çabaları büyük ölçüde başarılı oldu: Dört hafta boyunca gökkuşağı bayrakları ve insan hakları ihlalleri değil, futbol coşkusu ve eşitlik konuşuldu. Rekor izlenme oranları ve bilet satışları, FIFA’nın pazarlama stratejisinin nasıl karşılığını bulduğunu gösterdi. Bir ürün olarak kadın futbolu artık yalnızca Avrupa’da değil, tüm dünyada işe yarıyor. FIFA Başkanı Gianni Infantino da şampiyona sayesinde kendisini sağlam bir kadın hakları aktivisti olarak sunma fırsatını kaçırmadı.”
Halktan çok ilgi görmeyince parası da az oluyor
The Spectator köşe yazarı Philip Patrick, kadın ve erkek profesyonel futbolcular arasındaki sıklıkla eleştirilen ücret farkının ayrımcılıkla fazla ilgisi olmadığı kanısında:
“Kadınların yaptıkları spordan erkeklerle aynı geliri elde etmeleri gerektiğini savunacak pek kimse çıkacağını sanmıyorum. Bu tutarlar arasında, en azından şimdilik mutlak anlamda büyük farklar var. Bu adil olmayabilir ve kesinlikle eşitsizlik anlamına gelir, ancak önyargı ya da ayrımcılığın da kanıtı değil. Yine de kadın futbolunun halktan erkek futbolu kadar ilgi göreceği günlerin geleceğini hayal edebiliriz – ama bunun için biraz bekleyeceğiz gibi görünüyor.”
Kadın teknik direktörler kimseyi memnun edemiyor
Malta Today, Dünya Kupası’na katılan takımların yalnızca on ikisinin teknik direktörünün kadın olmasından rahatsız:
“Toplumsal cinsiyet kalıplarına uygun şekilde davrandıklarında, örneğin sporcuları teşvik edip yetiştirmek istediklerinde, kadın teknik direktörlerin genellikle daha az yetkin olduğu düşünülüyor. Ancak klişelerle örtüşmeyecek bir şekilde hareket edip, mesela iddialı ve kararlı tutumlar aldıklarında da kadınsı olmadıkları söyleniyor. Yani hiçbir zaman ‘tam olarak doğru’ davranamıyorlar. Dahası, kendilerinden beklenen yetkinlik eşiği de yüksek: Kadın teknik direktörler, üst düzey sporlarda kendilerinden daha yüksek standartta performans göstermeleri beklenirken, erkek meslektaşlarından daha az ücret alıyorlar.”
