Geçmişi de geleceği de taşıdın
Bir vasiyet gibi hafızanda
Kaybedilen çoktu, kazanılacak daha çok
Bunu hep bilsen de konuşamadın
Küslük de yoktu kelimelerle aranda
On altı yıl gözlerinden döküldü düşüncelerin
Anlayacak olanlar hep uzakta.
*
Saatler kırılsa zaman durur mu?
Gelecek çalınmakla bitmez
Gözlerinden okunan buyken anlayan yoktu
Kıraçlaşmıştı eski bahçe
Döndün iş başa düştü
Terinle, gözyaşlarınla, cümlelerinle
Göverttin bahçeyi yeniden.
*
Sen yeşil bir bahçesin bahçeler içinde artık
Kolay değildi olmazdı
Düştüğün yerden kalktın
Çoğu kendi değirmeninde öğütmüşken kendini
Zaman bakamazken aynalara
Sen zamana ve açılmayan telefonlara inat
De ki: Döndüm ve işte karşınızda taşralı hayatperest!
