Sırrı Süreyya Önder’e
Yıllardır barışı hepimize özletenler
Pişkinlikleriyle sırça köşklerindeyken
Aldın yüreğini avuçlarına yine düştün yollara
Kıblemiz insandı evvelden bizim.
*
Bilsem gitmeyeceğini bizden
Çocukların Türkçesiyle
Çocukların Kürtçesiyle
Kuşların ötüşleriyle
Duyururduk sesimizi sağır sultana.
*
Günlerce tutunmaya çalışırken hayata
Yeterdi bana dönüp
Sipsi çalman ve anlatman hikâyelerini.
*
Binlerce kurbanın yaratıcılarının
Hâlâ ayrıyken tarafları
Onların yarattığı düşmanlığı
Yok etmek isterken
İki halkın evlâdı oldun şimdi.
*
Ömrünü hayat yapıp giderken erkenden
Ülkenin neşesi gitti
Halkın dervişi sustu
Bunu biliyorsun değil mi?
*
Ölmek kapatır ağızları
Ölmek barışın en büyük resti
Doldurmaz hiçbir şey gidişinle bıraktığın
Annedeki ve evlâttaki boşluğu
O boşluk toprağa dek sürer onlarda.
*
Tanrıya ölümlü insan yaratmayı yakıştıramazken
Seni bağışlasaydı bize
Belki de inanırdım ona.
Barış ve kardeşliğin elçisi, Ruhun şad mekanın cennet yıldızlar yoldaşın olsun