Erdoğan’ın Berfo Ana’ya araştırılacağı yönünde söz verdiği Cemil Kırbayır’ın gözaltında kaybedilmesine ilişkin dosya, zaman aşımı gerekçesiyle kapatıldı.
Ardahan’ın Okçu köyünde 12 Eylül 1980 askeri darbesinden bir gün sonra evinde gözaltına alınan Cemil Kırbayır’ın kaybedilmesine ilişkin 2014 yılında yeniden başlatılan soruşturma kararı bozuldu.
Yargıtay, Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi’nin olaya dair yeniden soruşturma açılmasını sağlayan kararını bozarak, dosyayı zaman aşımından kapattı.
Kısa Dalga’dan Kemal Göktaş’ın haberine göre, Yargıtay, zaman aşımının 2002 yılında dolduğu gerekçesiyle Adalet Bakanlığı’nın “kanun yararına bozma” talebini yerinde buldu.
Yargıtay, kamu görevlilerinin işlediği öldürme suçlarında zaman aşımı işlemeyeceğine ilişkin 2004 yılında yapılan Anayasa değişikliği ile 12 Eylül döneminde işlenen suçlarla ilgili dokunulmazlık sağlayan Anayasa’nın geçici 15. Maddesinin kaldırılmasına ilişkin 2010 Anayasa değişikliğinin dosyanın zaman aşımına girmesine engel oluşturmayacağını savundu.
Böylece, dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Cemil Kırbayır’ın annesi Berfo Kırbayır’a verdiği söz de gerçekleşmemiş oldu.
Tek dileği vardı
Cumartesi Anneleri’nin önde gelen isimlerinden olan Berfo Ana, uzun yıllar mücadele vermiş ve 2013’ün Şubat ayında yaşamını yitirmişti.
Berfo Ana, hayatını kaybetmeden önce “Tek dileğim ölmeden oğlumun mezarını görmek” demişti
‘Failler isim isim yazılıydı’
İnsan Hakları Derneği Başkanı Öztürk Türkdoğan, Kısa Dalga’ya yaptığı açıklamada, Cemil Kırbayır dosyasının hem hükümetin “mutlaka aydınlatılacak” diye verdiği söze hem de failleri ortaya koyan Meclis Alt Komisyonu’nun raporuna rağmen kapatıldığını belirterek şunları söyledi:
“Verilen sözlere rağmen gözaltında kayıp vakasının aydınlatılamaması, derin unsurların devlette ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Bu AK Parti bakımından hüzünlü bir hikayedir. Çünkü bu cinayetin aydınlatılması konusunda hem Başbakan hem Meclis düzeyinde söz verilmişti. AK Parti, MHP ve devlet içindeki unsurlarla girdiği ittifaklarla devlete teslim olmaktadır. Bu siyasetin, devleti dönüştürememe hikayesinin hazin bir örneğidir.
Failler Meclis’in raporunda isim isim yazılıydı. Yapılacak tek şey savcılığın harekete geçmesini sağlamaktı. Hükümet ve meclis bunu yapmadı. Yargı da zamanaşımının dolmasını bekledi. Anayasa Mahkemesi zaten bunun yolunu açmıştı. Oysa biz siyasi iktidara ‘insanlığa karşı suçlarda zaman aşımı olmaz, bunu uygulamayın’ dedik. Türkiye’deki yargı kurumu devlet görevlilerinin karıştığı suçlarla cezasızlık politikasını yargı kültürü haline getirdi.”
