Taksim Meydanı’nda 1 Mayıs 1977 tarihinde katledilen işçiler için anma etkinliği düzenlendi. Anmada; faillerden hesap sorulana kadar ne mücadelelerinden ne de meydandan vazgeçileceği vurguladı.
HDP milletvekili Musa Piroğlu’nun da destek verdiği anma etkinliğinde 78’liler Girişimi, Emekçi Hareket Partisi, Devrimci Parti, Ezilenlerin Sosyalist Partisi, Partizan, Halkların Demokratik Partisi, Karşı Sanat Çalışmaları, Üniversite Öğretim üyeleri Derneği, Yeşil Sol Parti temsilcileri de yer aldı.
Bu yıl koronavirüs nedeniyle alana girişlerde polislerin yaptığı “Sosyal mesafeye dikkat edin” denilerek uyarılar dikkate alındı. Önce sosyal mesafe alındı sonra, 1 Mayıs’ta yaşamını kaybedenlerin fotoğraflarının yer aldığı pankart asıldı.
İnsan Hakları ve Barış Aktivisti Nimet Tanrıkulu, 1 Mayıs açıklamasını okumadan önce koronavirüs tedbirlerini hatırlattı ve evde kal çağrılarına rağmen binlerce insanın çalışmak zorunda olduğu için evden çıktığını, evlerde ise erkek şiddetinin arttığını söyledi. Daha sonra açıklamayı okuyan Tanrıkulu şöyle seslendi:
“Taksim’de Kazancı Yokuşunda, 43 yıl önce, 1 Mayıs 1977 yılında 34 arkadaşımız katil muktedirler ve cuntacı asker-sivil zümrenin kahrolası ‘yüksek’ politikaları gereğince ‘alçakça’ katledildiler.
“Arkadaşlarımızın kanları bu meydanda aktı, Kazancı Yokuşu’nda aktı, şimdilerde betonlaştırılmış bu meydanın toprağına, ağacına, yeşiline karıştı arkadaşlarımızın kanı. 43 yıllık hesaptır bu, sorulmadı hala.
“Katliam unutulsun, kimse bilmesin diye adlarına bir anıt bile dikilmedi.
“Bu meydanda katledilen arkadaşlarımızı, kanları yerde, toprağın altında, ardımızda; Ahmet Arifin deyişiyle, ‘öyle mahzun, öyle garip’ bırakıp gidemeyiz! Vazgeçmeyeceğiz! Taksim bir kamusal alan! Bir özgürlük alanı! Dünyanın her ülkesinde böyle alanlar var.
“HALKIN İTİRAZLARINI DUYMAK İSTEMİYORLAR “
“Moskova’da Kızıl Meydan, Pekin’de Tiananmen Meydanı, Paris’de Concorde Meydanı, Venedik’de San Marco Meydanı, Newyork’da Times Meydanı, Londra’da Trafalgar Meydanı, Prag’da Eskişehir Meydanı ve İstanbul’da Taksim Meydanı, bu meydanlar içinde başta gelenleridir.
“Modern zamanların kamusal alanları bu gibi meydanlardır. Çağdaş insan itiraz eden insandır. İnsanlar bu meydanlarda itiraz ederler.
“Halkın itirazlarını duymak istemiyorlar. Kamusal özgürlük alanlarını yasaklıyorlar. Taksim Meydanı’nın kamusallığını bitirmek İstiyorlar.
“Osmanlı’da kamusal meydan kültürü yoktu. Sultanahmet Meydanı vardı, ancak oralar insanları asmak içindi. Özgürlük meydanlarına sahip çıkan Türkiye’nin ilerici insanlarına zulmediyorlar. Vazgeçmeyeceğiz!
“Bu meydanda bir de Gezi Direnişi yaşandı. Dünyayı değiştirmeye kalkan genç nesillere yeni ufuklar açıldı bu meydanda. Vazgeçmeyeceğiz! Taksim’in taşına toprağına, ağaçlarına, Yüzyılların Sular İdaresi duvarlarına, milyonların yıllar ve yıllarca söylediği Özgürlük şarkıları sinmiştir. Taksim, 1 Mayıs Meydanıdır.
“BİJİ YEK GULAN”
1 Mayıs 1977 yılında, arkadaşlarımız bu meydana can bedeli verdiler. Vazgeçmeyeceğiz! Taksim Meydanı, 1 Mayıs Meydanı olarak yasallaşana kadar! Vazgeçmeyeceğiz! 1 Mayıs 1977 Katliamı Gerçeğini Araştırma ve Adalet Komisyonu kurulana, Katliamın suçluları ve güçlüleri yargılanana kadar! Vazgeçmeyeceğiz! Katledilenlerin anısına Taksim’de, Kazancı Yokuşu başında bir anıt yapılana kadar! Bir kez daha haykırıyoruz! Yaşasın 1 Mayıs! Biji Yek Gulan!”
Tanrıkulu’nun konuşmasının ardından 1 Mayıs marşı dinleyen grup Kazancı Yokuşu’na karanfiller bıraktı..
