Devrimci, sanat ilkelerine bağlıdır. Yaşamın tüm iniş çıkışlarını, yenilgi ve zaferlerini, iç ve dış tüm çelişkilerini iliklerinde hisseder. İmgelerinde, notalarında, dizelerinde, fırça darbelerinde yaşarken hisseder, yaşatır, beslenir, besler, büyütür ve büyür.
Garip Şahin eylemdi.
Umudun tükendiği en amansız zamanlarda bir dizeye haykırıp iki tele yaslandı, yeşerterek umudu karanlığı hedef aldı.
Mücadelenin zorlu dönemlerinde arşınladığı patikalarda sözünü müzik ile ilmek ilmek işledi.
Dağ dağ, yamaç yamaç mırıldanıp sanatını yeşertti. Sazı elinde köyden köye yürüyerek şarkılarını söyledi.
Yakın tarihimizde onlarca savaşçı sanatçılar var. Tarihimizde büyük halk sanatçıları var. Ozan Garip Şahin bu yoldaşlarımızdan biriydi.
Amasız, fakatsız Kaypakkaya hareketinin kültür taşıyıcısı oldu. Dünya görüşünden taviz vermeden özgürlük rengini omuzlarında taşıdı, ihtilal marşlarıyla sardı meydanları. Adı hep başkaldırı, kavga ve isyanla anıldı.
En güzeli toprak olmak.
Bugün ölüm gerçeğiyle aramızdan ayrıldı yoldaşımız. Çok sevdiği insanlarının toprağı oldu. Ozan Garip Şahin devrimci sanatçı olmanın en berrak örneklerinden biriydi. Yaşarken yaşatmayı arzulayarak veda etti.
Devrimci mücadele var oldukça onun sözlerini, sesini, sazını hep duyacağız. Ne dünya görüşünden, ne yaşam biçiminden, ne halka bağlılığından asla taviz vermedi.
Ürettikleriyle, devrimci sanatçılığıyla bize ve gelecek tüm kuşaklara esin ve güç kaynağı olsun.
Bir yanımız gidenlerle eksilip kalanımız yaşama harlanıyor. Mızrap her tele değdiğinde tarihi tüm emekler notalarımızda çoğalarak anılara yaslanıyor.
Yılmaz Güney’in Duvar filminin her seyrinde Garip Şahin anıldı ve anılarak kalacak.
Duygudaşlarınız biz.
Ezgilerinle duvarlardan aşmak, sınırları taşmak isteriz. Sanatınla, kavganla, dizelerinle, yürekli sesinle çetin bir kavganın tereddütsüz neferiydin Ozan Garip Şahin. İyi ki yoldaşımız oldun.
Yok yok
Ölmedi o
Gitmedi aramızda
Sesi kuşağımızda
Sazı göğsümüzde
Marşları meydanlarda
Ölmedi o
Yaşıyor hala
Hayat aktıkça
Ellerinde fabrikadaki işçinin
Bir köylünün saban kokusunda
Patikaların tozlu yollarında
Hapishane duvarlarında yazılarda
Yaşıyor
Ezgileri sesi sözü
Uzayıp gidecek akan bir nehir gibi
Ölmedi o
Büyüyüp dal budak saçılacak daha
Ölmedi
Yüz Çiçek Açsın Kültür Merkezi
Grup Munzur
Sancı Kültür Sanat Dergisi
