Dünya izlerken, tarihin en büyük suçlarından biri şekilleniyor. Soykırım karşısında eylemsizlik, suç ortaklığı ve sessizlik Filistin halkının derin acılar çekmesine neden olmuştur. Hiçbir nihai hesaplaşma ya da telafi İsrail’in ahlaksızca işlediği suçun ölçeği ve büyüklüğüyle eşdeğer olmayacaktır.
Kaçınılmaz olarak, İsrail parlamentosunun bir üyesinin övünecek kadar cesaretli hissettiği bir ortamı geliştirenler için nihai bir hesaplaşma olacaktır: “Herkes bir gecede 100 Gazzeliyi öldürebileceğiniz fikrine alıştı… ve dünyada kimse bunu umursamıyor.”
İsrail’in 1948’de devlet olduğunu ilan etmesinden bu yana Filistin halkını terörize ettiğini ve ABD ile Batılı müttefiklerinin İsrail’e verdikleri ezici destek nedeniyle bu teröre aktif olarak katıldıklarını açıkça ifade etmenin zamanı geldi de geçiyor bile.
İsrail şiddeti Amerika’nın kendi “iç terörizm” tanımına açıkça uymaktadır.
Washington’un önde gelen kolluk kuvveti Federal Soruşturma Bürosu bunu şöyle tanımlıyor: “Bireyler ve/veya gruplar [rejimler] tarafından siyasi, dini, sosyal, ırksal veya çevresel nitelik gibi iç etkilerden kaynaklanan ideolojik hedefleri ilerletmek için işlenen şiddet içeren, suç teşkil eden eylemler.”
Filistinliler, ABD’li siyasetçiler, siyasi nüfuz sahipleri, kamuoyu ve kurumsal medya 7 Ekim 2023 ayaklanmasına yol açan tarihsel bağlamı sağlamadığı için anlaşılmaz dehşetlere maruz kalmıştır. Bu tarih ve uluslararası hukuka dayanan Filistin direnişinin tartışılması olmaksızın, İsrail’in savunulamaz tepkisini haklı gösterdiler.
Bilgilendirmenin yapılmaması İsrail’e Gazze’de soykırım ve her türlü zulmü gerçekleştirme ruhsatı vermiş ve ABD’li yetkililerin Amerikan üniversite kampüslerinde savaşa karşı muhalefeti bastırmasına olanak sağlamıştır.
Örneğin medya, hükümetin İsrail işgaline karşı Filistin direnişini gayrimeşru bir şekilde “terörizm” ve İslami Direniş Hareketi (Hamas) gibi ulusal kurtuluş gruplarını da terörist örgütler olarak tanımlamasını sorgulamadan kabul etmiştir.
Böylece, Filistin direnişini terörizmle eş tutarak, yetkililerin muhalefeti bastırmak ve Filistin yanlısı göstericileri tutuklamak için “terörizme destek” suçlamasını kullanmalarının önünü açtılar.
Louisiana’daki bir gözaltı merkezinde iki aydan fazla bir süredir hiçbir hukuki süreç işletilmeden tutulan Columbia öğrencisi Mahmoud Khalil gibi akademisyenler ve aktivistler, ABD dış politikası ve güvenliğine tehdit oluşturdukları gerekçesiyle tutuklandılar. Gerçekte Khalil’in “suçu” hakikati ve Filistin’i savunmaktı.
Medya, basit bir bilgi toplama çalışmasıyla işgale karşı direnişin uluslararası hukuk çerçevesinde yasal olarak desteklendiğini öğrenebilirdi. Ve 1949 Dördüncü Cenevre Sözleşmesi ve Ek Protokol I, işgal edilenlerin kendi kaderini tayin hakkının bir parçası olarak işgale karşı direnme meşru hakkını açıkça teyit etmektedir. Direniş, sömürge hakimiyeti, yabancı işgali ve ırkçı rejimlere karşı silahlı mücadeleyi içerir. Sözleşme’nin 1977 tarihli Ek Protokolleri de “ulusal kurtuluş hareketlerinin silaha başvurmasına” yasal meşruiyet kazandırmıştır.
Ayrıca, BM Genel Kurulu’nun ezilen halkların kendi kaderlerini tayin ve bağımsızlıklarını elde etmelerinin bir aracı olarak silahlı direnişin meşruiyetini tanıyan çok sayıda karar aldığını da keşfetmiş olacaklardır.
İsrail, seksen yıldır Filistinlilerin yaşamlarına acımasızca hükmeden sömürgeci bir yabancı ve ırkçı rejimdir ve uluslararası hukuka göre bu rejime karşı direniş meşrudur.
Medya, İkinci Dünya Savaşı sırasında Nazi işgalcilerine karşı tarihi bir Yahudi direnişi eylemi olan 1943 Varşova Gettosu Ayaklanması gibi benzer vakaları sunmuş olsaydı, Filistin isyanı da farklı anlaşılabilirdi. Bugün, 7 Ekim ayaklanmasında olduğu gibi, o isyanın haklılığını ya da meşruiyetini sorgulayacak birini bulmakta zorlanırdık.
Örneğin 1939’da Nazilerin Polonya’yı işgali sırasında, Alman yetkililer Polonya’nın üç milyon olduğu tahmin edilen Yahudilerini ülkenin dört bir yanındaki şehirlerde bulunan bir dizi kalabalık gettoya toplamaya başladı. Kapatılan Varşova gettosu, yaklaşık 350.000 kişiyi şehrin iki millik yoğun bir alanında depoluyordu.
Hastalıktan, açlıktan ya da imha kamplarına sürülmekten ölmemiş olan Yahudiler, Nazi Almanya’sının kendilerini ölüm kamplarına nakletme yönündeki son çabasına karşı mücadele etti. Zaferin ve hayatta kalmanın pek mümkün olmadığının farkında olmalarına rağmen teslim olmayı reddettiler. 29 gün süren çatışmaların ardından 13.000 Varşova Yahudi’si ve 17 Alman askeri öldürüldü. Nazi işgalcileri tüm gettoyu yok ettikten sonra, son eylemleri 1878 tarihli tarihi Varşova Sinagogu’nu havaya uçurmak oldu.
Yahudi savaşçılar meydan okumalarının sonucunu çok iyi biliyorlardı. Ancak nasıl öleceklerini kendileri belirlediler: Treblinka ya da direniş.
Yıllar süren aşağılanmanın ardından Filistinli direniş güçleri de 58 yıldır rehin tutuldukları insanlık dışı gettodan çıkmayı seçtiler. Onlar da güçlü ve acımasız bir orduyla karşı karşıya olduklarını bilmelerine rağmen, bitmek bilmeyen baskıcı bir hapsedilme yerine “Gazze Gettosu Ayaklanması”nı seçtiler.
İsrail uzun zamandır arzuladığı “medeni dünyanın” izin verdiği kadar Filistinliyi öldürme hedefine her geçen gün biraz daha yaklaşırken, uluslararası hukuka göre sömürge ya da yabancı işgali altındaki halkların özgürlük ve egemenliklerini elde etmek için silahlı mücadeleye meşru bir hak olarak sahip oldukları gerçeğini vurgulamak büyük önem taşımaktadır.
Ekim ayaklanması uluslararası hukuk bağlamına oturtulmuş olsaydı, algılar farklı olabilir ve son 19 ayda yaşanan şiddet olayları yaşanmayabilirdi. En önemlisi, 68,000 Filistinli katledilmeyecek ve eski Gazze şimdi çevresel olarak harap olmuş bir çorak arazi olmayacaktı.
Filistin’in dünyada doğrudan askeri işgal ve sömürge yönetimi altında kalan az sayıdaki ülkeden biri olduğunu kabul etmek gerekir. İngilizler, yeni kurulan Birleşmiş Milletler’in himayesini kullanarak Filistin’deki sömürge yetkilerini 1948 yılında Tel Aviv rejimine resmen devretmiştir. O tarihten bu yana İsrail’in tarihi Filistin’in tamamını ele geçirme, kontrol etme ve yerli halkı zorla yerinden etme planı hiç durmadı.
Buna ek olarak, 19 Temmuz 2024 tarihinde Uluslararası Adalet Divanı’nın İsrail’in Filistin topraklarını (Batı Şeria, Doğu Kudüs ve Gazze) hukuka aykırı bir şekilde işgal ettiğine ve bu topraklar üzerinde egemenlik hakkına sahip olmadığına hükmeden Danışma Görüşü’ne de dikkat edilmelidir. Mahkeme ayrıca İsrail’in işgaline son vermesini, yeni yerleşim yerleri kurmaktan vazgeçmesini, mevcut yerleşim yerlerini boşaltmasını ve Filistinli mağdurlara tam tazminat ödemesini zorunlu kılmış ve Filistinlilerin kendi kaderlerini tayin etme hakkını bir kez daha teyit etmiştir.
ABD ve Avrupalı müttefikleri, UAD ve BM Genel Kurulu’na “digitus impudicus” payesi vererek İsrail’e katılmışlardır; zira Mahkeme’nin tüm devletlerin işgalin hukuka aykırılığını tanıması ve işgalin sürdürülmesinde Tel Aviv’e yardım etmekten kaçınması gerektiği yönündeki talimatını görmezden gelmektedirler.
Uluslararası hukuk açık bir şekilde Filistin’in yanındadır. Şimdiye kadar bu, eylemden ziyade metinsel bir temsildi. Yasalar İsrail’i Filistinli direniş liderlerini öldürmekten, bir kişiyi öldürmek için savaşçı olmayanların üzerine binlerce kiloluk bombalar atmaktan alıkoymadı.
Direniş ezilenlerin hakkıdır. Mahmoud Kahlil, yeni doğan oğluna yazdığı bir mektupta bu hakka ve geçmişte, şimdi ve gelecekte Filistinlilere anlamlı bir ses vermiştir:
“Filistinlilerin kurtuluşu için verilen mücadele bir yük değil; gururla taşıdığımız bir görev ve onurdur. Bu yüzden hayatımın her dönüm noktasında beni Filistin’i seçerken bulacaksınız. Rahatlık yerine Filistin’i. Rahatlık yerine Filistin. Kendime karşı Filistin’i. Bu mücadele, onursuz bir hayattan daha tatlıdır. Tiranlar boyun eğmemizi, itaat etmemizi, mükemmel kurbanlar olmamızı istiyor. Ama biz özgürüz ve özgür kalacağız.”
Kaynak: DIEM25
