Naim Kandemir
Epeydir yoktun
Sorduklarım, o gelemez, dediler
Sorularımın yanıtı hep umutsuzluktu
Biz küstürmedik oysaki hiç umudu.
*
Yine de korkuyor insan
Çağırırsam ya gelmezse, dönmezse…
Geçmişimiz de küserdi o zaman bize.
*
Geç oldu, çok geç oldu
Hayatlarının baharında
Hayatı omuzlarımıza bırakıp giden
Arkadaşlarımızın ömürlerinden uzun.
*
Yaşım elliyi geçmişken
Gözlerimde umut
Sarıldık birbirimize
Dünyayı kucaklar gibi.
*
Duyuldu döndüğün
İnzivalar çatladı
Hayat şenlendi
Umut ufuklara yerleşti
Yoldaşça girdik kol kola
Başlar artık özgürlük yürüyüşü.
*
Samsun Mendireğinde
Yine ağlarız baş başa
Hiç çekinmeden denizden
Çıkıp çıkıp bize bakan balıklardan.
*
Terme Köprüsü’nde
Islanırız cömertçe
Nasılsa el kaldırdığımız
Bir Bulancak otobüsü alır bizi.
*
Fındık zamanı ineriz
Küçük Moskova’nın meydanına
Varsın meydan boş olsun
Hatıralarımızın demirbaşıdır meydanlar
Unutmayız halkın kükrediği mitingleri
Duymasalar da
Biz yüreklerimizde atarız sloganları.
*
Her giden dönmez biliriz
Senin dönüşün dostlara neşe
Çağırdım iyi ki döndün
Döndün, öksüz değil fikirler
Heyben dolu, konuş ki
Şenlensin zihinler.
Eylül 2022
Çanakkale
