O Anneler Kutlayamayacak

Gezi olaylarında ölen Mehmet Ayvalıtaş, Abdullah Cömert, Ethem Sarısülük, Ali İsmail Korkmaz, Ahmet Atakan, Berkin Elvan, Burak Can Karamanoğlu, Mehmet İstif, Elif Çermik, Mustafa Sarı, Ahmet Küçüktağ ‘ın;

2011 Türkiye genel seçimlerine yönelik Recep Tayyip Erdoğan’ın Artvin’in Hopa ilçesi mitingi öncesinde yaşanan eylemlerde polisin sıktığı tazyikli su ve biber gazı ile fenalaşarak kaldırıldığı hastanede yaşamını yitiren emekli öğretmen Metin Lokumcu’nun;

Ermeni soykırımının yıldönümü olan 24 Nisan gününde, Batman Kozluk İlçe Jandarma Komutanlığı’na bağlı Gümüşörgü Jandarma Karakolu’nda bir başka asker tarafından vurulup ölen Sevag Şahin Balıkçı’nın;

10 Ekim 2015’te Barış Mitingi için Ankara Garı önünde toplanan kalabalığa düzenlenen bombalı saldırıda hayatını kaybeden isimlerini yazamadıklarımız dahil 103 kişi ve onlardan bir kısmı olan,

1- Abdülkadir UYAN 2- Metin KÜRKLÜ 3- Gökhan AKMAN 4- Orhan IŞIKTAŞ

5- Yılmaz ELMASCAN 6- Gökmen DALMAÇ 7- Elif KANLIOĞLU 8- Hakan Dursun AKALIN

9- Ersin ADSIZ  10- Ayşe DENİZ  11- Fatma ESEN  12- Gülbahar AYDENİZ  13- Eren AKIN

14- Canberk BAKIŞ  15- Nizamettin BAĞCI  16- Kasım OTUR 17- Başak Sidar ÇEVİK

18- Resul YANAR  19- Mehmet Ali KILIÇ  20- Tekin ARSLAN 21- Sezen VURMAZ

22- Dilaver KAHARMAN  23- Umut TAN  24- Dilan SARIKAYA  25- Ali KİTAPÇI

26- İsmail KIZILÇAY  27- Muhammet DEMİR  28- Korkmaz TETİK  29- Onur TAN

30- Osman ERBASAN’ın;

2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas’ta düzenlenen Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli’nde Radikal İslamcı bir grup tarafından yakılan çoğunluğu Alevi 33 yazardan ölenlerin;

…Onlar öldükten sonra hayatta kalan annelerine, tüm şehit annelerine bugünü kutlamak nasip olamadı, olamayacak da… Artık kutlayamayacaklar…

Erdal Eren’in annesi Şadan anne de öldü. O da kutlayamayacak…

Necla Kavala hanımefendi, Osman Kavala’nın annesi, o da kutlayamayacak. Evladı olmasa da eşi var, eşinin annesi var… Derken herkesin annesi Boğaziçi üniversitesinden Ayşe Kavala hocamız iki türlü üzüntü duyacak, çünkü hiçbiri bu acıyı sevdiklerinden bu koparılmayı hak etmedi.

Benim annem şimdi 88 yaşında. Erken kaybettik babamızı. Yedi yıl kalbi hasta kocasına baktı annem. Bizleri okula taşıdı. Sonra da 50 yaşına gelmeden okuyan iki çocukla kalakaldı annem. Eşinin ailesinin desteğini almadan -üstelik çok fazla hakkı olmasına rağmen- tek bir cümle etmeden… Cefakâr bir kadındı. Biz de iki kardeş hem birbirimize hem annemize baktık… Hâlâ da gözümüz üstünde…  Ağabeyim hep başının üstünde taşırdı annemi. Lokasyon olarak da öyle oldu, ikametgahını da üstüne taşıdı. Sevmem yine de o büyük ve havalı yazıları, bol ve boş kutlamaları…

Yaşayan annelerimizin ömrüne bereket, sağlıklarına afiyet, hayatta olmayanların ruhları şad olsun. Göz yaşları akmasın hiç gözlerinden annelerin. Kutlu olan sadece bir günleri olmasın, her günlerini evlatlarına yakın, onların güzelliklerini görerek yaşasınlar, her günleri mutlu olsun.

Meltem Uzuner