Moskova’nın hesabı işliyor
Helsingin Sanomat, varılan anlaşmanın yeterli olmadığı kanısında:
“Almanya liderliğindeki Avrupa, Ukrayna’ya yardım etme ve Rusya’yı cezalandırma yönünde bir strateji izliyor. Ukrayna’ya yardım etmeliyiz, ama çok da fazla değil. Rusya’yı cezalandırmalıyız, ama çok da fazla değil. Rusya’yı izole etmeliyiz, ama çok da fazla değil. AB eğer Putin’in hesaplarına uyacak şekilde kalıcı olarak eksik bir petrol boykotu uygulama kararı alırsa, Batı, Rusya karşıtı cephede ona acı verecek denli uzun süre savaşamayacak kadar rahatına düşkün demektir. Bu da öldürmeye devam etmeye tam yetki vermek anlamına gelir.”
AB’yi frenleyen bir ülke var
Jutarnji list, anlaşmanın kimse için tatmin edici olmadığı tespitinde bulunuyor:
“Kimi devletlerin ‘özel talepleri’ olsa da nihayetinde planlanan yaptırımların karara bağlanmasının önündeki en büyük engel Macaristan’dı. Onun yüzünden, petrol ithalatı ambargosunu herkes için kabul edilebilir kılacak plan sulandırıldı. Yani en azından başlangıçta yasağı deniz yoluyla gerçekleştirilecek petrol ithalatıyla sınırlamanın yolları arandı. (…) Bu sayede denize erişimi olmayan ülkelere kolaylık tanınacaktı. (…) Bu seçenek üzerinde de fikir birliğine varmak kolay değildi. Macar tarafının talepleri tam olarak karşılanmamış oldu.”
Dayanışmamanın faturası ağır olur
Macaristan, Rusya’ya olan enerji bağımlılığını daha evvel bitirmemesinin faturasını şimdi ödemeye başlayacak, diyor Nepszava:
“Rus enerji kaynaklarının potansiyel bir risk oluşturduğu 15 yıldır -Putin 180 derece döndüğünden beri- zaten belliydi. Azerbaycan doğalgazını Avrupa’ya getirecek olan Nabucco boru hattına ilişkin Amerikan planı, o dönem muhalefet tarafından desteklenmiş, hükümet tarafındansa en iyi ihtimalle şüpheyle karşılanmıştı. (…) Ukrayna şimdi Avrupa’dan Putin’in savaşını finanse etmeyi sonlandırması için (petrol) ithalatını derhal durdurmasını bekliyor. Batı’daki Rus ekonomistlere göre bu, yıllar sürecek çatışmalardan daha ucuza gelen bir çözüm olur. Bugün yalnızca kendi sorunlarını önemseyenler, yarın çok şey kaybedebilir; belki de her şeyi.”
AB’ye zarar, Rusya’ya kâr
Girişimci Carl-Alexandre Robyn, La Libre Belgique‘de uygulanacak tam bir petrol ambargosunun büyük jeopolitik hata olacağı konusunda uyarıyor:
“Bu, ekonominin reel siyasetidir: Ruslardan bizim artık satın almadığımız her şey, dünyanın geri kalanı için birer fırsattır. Bu şekilde diğer milliyetçi ve otokratik ekonomik güçler yeterli ve düşük bedellerle emtia tedarikini güvence altına alırlar ve bu da Putin’in planlarını ve hedeflerini şaşmadan sürdürmesini sağlar. Hidrokarbonlara yalnızca AB değil, dünyanın geri kalanı da bağımlı. (…) Eskiden Ruslardan makul bir bedelle satın aldığımız şey şimdi bize çok daha pahalıya mal olurken, enerji piyasasındaki bu dönüşüm sayesinde Putin tek kuruş dahi kaybetmeyecek.”
Tüm yaptırımlara son verin!
Köşe yazarı Simon Jenkins, The Guardian’daki yazısında Batı’nın kendi kendine zarar vermesinden yakınıyor:
“Macaristan’ın enerji akışını bizzat kapatmasını ve kendi dediği gibi, görünürde somut bir hedef veya zaman planı olmaksızın ekonomisine ‘nükleer bomba yerleştirmesini’ beklemek saçma. (…) Rusya’yı (yaptırımlarla) silahlı kuvvetlerini Ukrayna’dan çekmeye zorlama amacına belli ki ulaşılamadı. Bu konuda askeri yardım çok daha etkili oldu. Ancak, Avrupa’nın geri kalanına ve dış dünyaya verilen zarar artık aşikâr. AB, Ukrayna’nın savaşma çabalarına verdiği desteğin arkasında durmalı ve Rusya’ya karşı uyguladığı ekonomik yaptırımları kaldırmalı. Bunlar bizzat Batı’nın kendisine zarar veriyor ve anlamsız bir şekilde acımasızlar.”
