Mevsimlik tarım işçilerinin çocukları sosyal ve ekonomik durumlar nedeniyle, aylarca il il seyahat ederek çalışan ebeveynlerine katılıyor. Urfa’dan Ezurum’a çalışmak için giden Rozerin yüz yüze eğitim başlamasına rağmen okuluna dönemedi. Her yıl olduğu gibi bu yıl da okula geç gidecek olan Rozerin, “Lise bire gidiyorum. Okullar açılıyor ama galiba gidemeyeceğim. Patates bitene kadar buradayız” diyor.
Erzurum’a yaklaşık 500 kilometre uzaklıktaki Urfa’dan tarım işçiliği yapan anne ve babalarıyla gelen çocuklar, okulların açılmasına rağmen tarlada patates topluyor.
Aziziye ilçesinde üretimi yapılan patateslerin sökümü, yüzlerce kilometre uzaklıktan gelen tarım işçileri tarafından yapılıyor. Urfa’dan aileleriyle birlikte gelen çocuklar da tarlada anne ve babalarına yardım ediyor. Sabahın ilk ışıkları ile girdikleri tarlada sadece öğle yemeği molası vererek patates sökümü yapan aileler, mesai sonunda derme çatma evlerde yeni günü bekliyor.
“Okul harçlığımı biriktirmek için çalışmak zorundayız”
Bu yıl lise birinci sınıfa gidecek olan 14 yaşındaki Rozalin Dizlek, “Bu yıl ilk kez çalışıyorum. Borcumuz var ondan buradayız. Lise bire gidiyorum. Okullar açılıyor ama galiba gidemeyeceğim. Patates bitene kadar buradayız. Hem borçlarımız var hem de okul harçlığımı biriktirmek için çalışmak zorundayız. 8 kardeşiz dördümüz burada anne ve babamızla birlikte çalışıyoruz” dedi.
“Her yıl olduğu gibi, okula mecburen biraz geç gidecekler”
Geçen yıl da Erzurum’a geldiklerini söyleyen Rozalin’in babası Mahmut Dizlek, “Mevsimlik işçiyiz. Siverek ilçesinden geliyoruz. Genelde ailecek çalışıyoruz. Memleketimizden mayıs ayında çıktık. Kırşehir, Malatya’dan sonra Ordu’ya geçtik. Bu sene yağışlardan dolayı orada pek çalışamadık. Yaklaşık iki haftadır Erzurum’dayız. Patates topluyoruz. Hayat zor. Öğrenciler de çalışıyor ama ne yapalım. Çalışmazsak başka bir gelirimiz yok. Her yıl olduğu gibi bu yıl da okula mecburen biraz geç gidecekler” diyor.
Rozalin’in annesi Fatma Dizlek ise pandemi nedeniyle geçen yıl fazla çalışamadıkları için borçlarının biriktiğini belirterek, “8 çocuğum var. Elimizde yok, durumumuz kötü. Borçlarımız var. Mecburuz çalışmaya. Çalışmazsak açlıktan ölürüz. Çocukların zamanında okula gidememesine üzülüyorum. 20 yıldır ben tarlalarda çalışıyorum” diye konuştu.
TÜİK verilerine göre ülkede yüzde 70,6’sı erkek ve yüzde 29,4’ü kız çocuğu olmak üzere 720 bin çocuk işçi bulunuyor. İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin haziran ayında yayımladığı çocuk iş cinayetleri raporunda ücretli ve ücretsiz aile işçisi olarak çocuk işçiliğin en yoğun olduğu işkolunun tarım sektörü olduğu ifade ediliyor. (BirGün)
