“Çalmak, servet yığmak onlara yetmezdi.
Fakirin alkışı, duası ve gözyaşı da lâzımdı.”
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ömrümüzüm son demi
Talan ve yıkım mevsimidir
Kuklalar çıkartılmış gösteriye
Ağlanacak hâline güldürmek için halkı
İpi çekildikçe kuklaların
Boynu sıkılır halkların
Güle güle de ölünür mü?
*
Mücadele cümleleri terk eder di’li geçmiş kipini
Zihinler ve ağızlar tenhalaşmadıkça
Kelimelerle kurulur vatan yeniden
Dil, zapt edilemeyen ülkesidir insanın
Zihinlerdeki izler
Ayaklandırır vazgeçmeyenleri
Ölüme uyaklıdır cesareti onların.
*
Gösteri bitince
Rüzgârla yarışır kuklacılar
İki mandal etmeyen
Kuklalar ortada kalır
O çocuklar kelimeleri öksüz
Cümleleri yarım bırakmazlar
Halk yalnızken tenhaları sevmeyiz biz.
