“İslam peygamberi Hz. Muhammed’e düşmanlığı ile tanınan ve hakaret içerikli karikatürler çizen İsveçli karikatürist Lars Vilks ile iki koruma polisi trafik kazasında yanarak öldü.”
Muhafazakarlığı ile bilinen medya haberi böyle geçti…
Yerel basında editörlük yaptığım yıllarda (ki neredeyse 20 yıl öncesi) bir muhabirim bana haberi böyle getirseydi, onu gazetecilik anlamında eğitebilmek için, alır karşıma ona şunları derdim:
“Bak canım ciğerim, gazeteci tarafsız olmayabilir ama haberi yaparken tarafsız olmak zorundadır. Amacın okuyucuyu manipüle etmek yani yönlendirmek ise bunu haberle yapmamalısın. Köşe yazısı, makale veya fıkra yazarı olarak fikrini beyan edebilirsin elbette. Zaten o yorumculuktur. O durumda senden beklenen fikrini açıklamandır. Ancak haber başka bir boyuttur. Senin haberini okuyan kişi senin dini inancını veya politik görüşünü o haberden anlayamamalıdır.
Şimdi yaptığın haberin spotuna bakalım: Bas bas bağırıyor spot “bunu yazan mutaassıp bir dinci” diye… Bir de satır arası gaza getirmişsin bir kesimi “yanarak öldü” ifadesini kullanarak… Bu coğrafya, inandığını iddia ettiği dinin kitabını anlayarak okumuş bir kitleye sahip değil maalesef ve o yüzden de ayetlerde geçen cehennemi, bir çocuk zihni gibi somut bir şekilde ateş olarak algılayan bir gelişim döneminde… Belki de ondan sebep Sivas hala yanıyordur kaybettiği canlara… Bunların acısı tazeyken “Allah da onun cezasını böyle cayır cayır verdi” anlayışını körükleyecek bir ifade kullanmamalısın. Sen gazeteci olarak bilgili ve bilinçli olmak zorundasın…”
Beni de yetiştiren (Samsun Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Mehmet Yazıcı) böyle yetiştirmişti sağ olsun… Ama o dönemlerin üzerinden 20 yıla yakın zaman geçti. Ülkede her şey gibi (neden ve nasılları ile 5N 1K’sı ayrı bir yazı hatta kitap konusu olacağı için burada ayrıntılarına değinemeyeceğiz) gazetecilik de değişti… Şimdi haberler bir fikir/inanç/ideoloji vs için propaganda aracı olmaktan başka bir amaca hizmet etmiyor görünmekte maalesef…
Bu arada okumakta olduğunuz bu yazı bir gazete makalesidir. Tarafsız olmak zorundalığı olmadığı için muhabire söyleyeceğim tavsiyelerden beriidir. Benim bu konudaki fikrim ise haber yapmayı manüpilasyon ile sürekli karıştıran, ‘haberden bihaber’ gazeteciler ile sınırlı değil elbette.
Ne de olsa konunun öznesi İslam ve ben bir teolog/ilahiyatçıyım. Ben fikrimi bu konuda beyan edeyim:
Sosyal medyada dinci sayfalar “Oh olsun!” minvalinde yorumları ile inandıkları Allah’ın ne kadar intikamcı olduğunu kanıtlayan cehennem şenliği(!) yarattılar dünden beri… “Bak işte gördünüz mü inanmayan, küfreden, hakaret edenin sonunu” diye başlayıp; “Allah ona merhamet etsin!” diyene “Ateisti cennete sokmaya çalışan sevgi pıtırcıkları” diyerek devam ettiler.
İnandığını söylediği kitabın beslemelerinde 114 kere, çeşitli ayetlerinde çeşitli türevleriyle 250’den fazla yerde “merhamet” kavramı geçmesine rağmen “Hangi günah Allah’ın merhametinden büyük olabilir?” diye hayatında bir kez sormamış çok, pek, fazla alnı secdeli Müslümanlar, yine Allah yerine yaptı Allahlığını, kesti cezayı, yaktı kafiri…
Bu eylem ve söylemlerine de cennet umuyorlar herhalde ki pek bir iştahlılar… Doymayıp beni de yerler belki, neme lazım ben;
“Birey/düşünce/din/varlık/kurum/kuruluş/cemaat/grup vs hiçbirine, hiç kimsenin, hiçbir şekilde hakaret etme hakkı yoktur. Çünkü hakaret etmek bir ‘hak’ değildir, suçtur ve dahi günahtır!
Bahsi geçen (merhum desem beni döverler o yüzden demiyorum) trafik kazasında ölen karikatürist, sanatını ve işini herhangi bir dine hakaret için kullanmışsa suç işlemiştir, girdiği günahın cezası da Allah’ın Kur’an’da söylediğine göre öteki dünyada hesaplaşma anında verilecektir, burada değil… “ diyerek aradan çıkarayım kendimi…
Ama çizdiği karikatürleri hatırladığımda, bugün ona “Oh olsun, cezasını buldu” diyenlerin münafıklığını da şaşkınlıkla seyrettiğimi söylemeden geçemeyeceğim…
Öyle bir münafıklık ki ateist veya Hristiyan veya başka bir dine mensup birisi “Muhammed peygamber 9 yaşında kız çocuğuyla evlenmiş… Ama bu pedofilidir” dediğinde kılıçlar kınından çekiliyor ama adamın bu bilgiyi (pedofili kelimesi hariç) aldığı kaynakların (hadis külliyatı) yazarları “İslam dininin olmazsa olmazları, Kur’an’ın tamamlayıcısı hadislerin(!) bize ulaşımını sağlayan ‘Evliyaullahlar’ oluyor!..”
Kur’an’ın evlilik yaşını ergenlik sonrası olarak belirleyen ayetlerini, Cahiliye Arap geleneklerine kaynak yaratmak için saklayan, anladığı gibi anlatmayıp kıvıran, üstünü örtenler “Çok, pek kıymetli hoca efendiler, müfessirler, İslam alimleri” oluyor ama onların Arap geleneği uğruna gizlediği ayetleri onların anladığı gibi anlayıp, bugünkü adıyla “pedofili bu” diyenler “Allah’ın ceza olarak yakarak öldürdüğü kafir!” oluyor!?
Öyle bir münafıklık ki Allah’ın yakarak kafire ceza verdiğine inandığını söyleyenler, 2008’de Konya’daki yatılı kız Kur’an kursundaki patlamada 18 öğrencinin; 2016’da Adana’da yatılı kız Kur’an Kursunda çıkan yangında 12 öğrencinin ölümünü “Allah’ın takdiri böyleymiş”e bağlıyor…
Öyle bir münafıklık ki inandığı Allah’ı kendi hırslarına ve nefretlerine göre eğip büküyor olduğunu, ne yaptığı belli olmayan, çelişkili bir Allah tablosu çizdiğini bile fark etmiyor…
Bunlar ya neye inandığını bilmiyor ya da biliyor da işine gelmediği için işine geldiği gibi şekillendirmeyi seçiyor.
Ben teolog/ilahiyatçıyım… İşim genelde tüm dinleri, özelde İslam dinini incelemek, öğrenmek, öğrendiğini sistemli bir şekilde paylaşmak… Dinciler gibi Allah’ın öte dünyada kime ne ceza vereceğine (bu dünyada Allah’ın verdiği bir ceza yoktur!) karışamam…
Bildiğim;
1-Allah’ın merhametinin sonsuzluğu
2-Elimde bir imanometre olmadığı
3-Kalplerde olanın yalnızca Allah tarafından bilindiği
4-Birilerinin sürekli birilerini Allah’la kandırdığı
5-Her Müslümanım diyenin inandığının ‘Kur’an’ olmadığı
6-İnançsızım diyenlerin inanmadığı şeyin çoğu zaman ‘İslam adına oluşturulan kültür ve anlayışlar’ olduğu
7- ve haddim’dir…
Dileğim, bu dünyada kimsenin cehalet yangınlarında yanmaması, duam ise aydınlık ve bilinçli yarın ve sonsuzluğa hep beraber ulaşmaktır…
Rabbim yolumuzu açık eyleye…
Neval Sultan
İzmir /2021
