Mazlum Çetinkaya
Fotoğraflardan biri Filistin’den diğer ikisi de tanıdığımız bildiğimiz bir coğrafyadan.
Bir Ceylan vardı, hani “avcıları insan! ” olan, bir çoğunuz bilirsiniz. Hani soyadı Önkol olan Ceylan, canını bir top mermisi ile yitiren…
Şimdi bizim Ceylanımız Filistinli bir çocuk olsaydı ve katil İsrail devleti öldürse idi Ceylanı “İsrail, katil devlet” olurdu değil mi?
Ceylanın ve diğer bu çocuklarımızın bedenini İsrail devletinin silahları parçalamış olsaydı, ne dersiniz İsrail Devleti’ne. Katil İsrail, derdik bir çoğumuz değil mi?
Ben bir çoğunuzun acısındaki samimiyete inanmıyorum. Özellikle batının ve İslamcı çevrenin ve hatta solun büyük kısmının acısına inanmıyorum.
Gücüm olsaydı eğer ya da bu konuda siyasi bir aktör olsaydım, Filistin’de çekilen o resimdeki çocuğu ve diğer çocuklarında cenazelerini bizim çocuklarımızla yan yana getirir, mezar taşlarına ortak bir cümle yazardım.
Belki şöyle bir cümle olabilirdi: burada çocuklar gömülüdür, katilleri birbirini çok iyi tanırlar. Ruhuna el fatiha, diye yazmak isterdim.
