Nükleer savaş tehdidi nasıl görünüyor ?
Günümüzün nükleer silahları, İkinci Dünya Savaşı’nda kullanılanlardan çok daha küçük, daha hassas ve daha güçlüdür. Bir nükleer savaşın Ukrayna sınırlarının çok ötesinde yıkıcı etkileri olacaktır.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Ukrayna’daki askeri harekâtını engellemeye çalışanların “benzeri görülmemiş sonuçlarla” karşı karşıya olduğunu söyledi. Nükleer çatışma tehdidi, tüm dünyayı alarma geçirerek, saati 60 yıl geriye, Sovyetler Birliği’nin Küba’ya balistik füzeler kurarak nükleer savaş tehdidinde bulunduğu zamana döndürüyor.
Müteakip silahsızlanma çabaları, Rusya’nın ve ABD`nin teknolojisini geliştirmesini engellemedi. Bugün Rusya, neredeyse 8.000 savaş başlığıyla dünyanın en büyük nükleer cephaneliğine sahip. ABD ise 7.300 savaş başlığıyla 2 nci. Bu, dünya çapında var olan tüm nükleer silahların neredeyse yarısını oluşturuyor.
Nükleer teknoloji, ABD’nin 1945’te Japonya’nın Hiroşima ve Nagazaki şehirlerine atom bombası atmasından bu yana önemli ölçüde ilerledi. Daha karmaşık hale geldi: geliştirilen silahların çeşitliliği, daha geniş menzilli ve çok daha büyük yıkıcı güce sahip hem büyük ölçekli hem de hedefli saldırılara izin veriyor.
Bugün, nükleer silahların ne olduğunu ve nükleer savaşın dünya için ne anlama geleceğini gösteriyor.
Dünya çapında tahmini nükleer savaş başlığı envanteri
Dünyanın dokuz nükleer silah devletinin toplamda 16.393’den fazla nükleer savaş başlığı var ve bunların yaklaşık 9.600’ü askeri amaçlı. Rusya ve ABD, dünyadaki tüm nükleer savaş başlıklarının yüzde 90’ından fazlasına sahip.

1945’ten beri nükleer silah teknolojisi nasıl gelişti?
1945’te Hiroşima’ya atılan bomba yaklaşık 4,5 ton ağırlığındaydı ve 100.000’den fazla Japon’u öldürdü. Teknolojinin minyatürleştirilmesinde zaman içinde önemli ilerlemeler kaydedilmiştir: günümüzün nükleer silahları daha kompakttır ve tipik olarak sadece birkaç yüz kilo ağırlığındadır, ancak milyonlarca insanı öldürme potansiyeline sahiptir.
Bu nitelikler, dünyanın herhangi bir yerine ulaşan balistik füzelerden seyir füzelerine kadar çeşitli araçlarla nükleer saldırı gerçekleştirmeyi mümkün kılmakta.
ETH Zürih Güvenlik Araştırmaları Merkezi CSS araştırmacısı Stephen Herzog, “Bu silahların çoğu eskisinden çok daha küçük, daha hafif ve kullanımı daha kolay. Ayrıca patlayıcı güçleri çok daha fazla” diye açıklıyor. Bugün Rusya’nın ve ABD`nin sahip olduğu nükleer silahlardan bazıları, Hiroşima ve Nagazaki’ye atılanlardan 50 kat daha güçlü.
Rus nükleer cephaneliği neye benziyor?
Rusya, kara, deniz ve hava platformlarından saldırılar gerçekleştirmesine izin veren çok çeşitli bir nükleer cephaneye sahip. Bazıları kıtalararası menzile sahip olan ve Çin veya Amerika Birleşik Devletleri gibi çok uzak hedeflere ulaşabilen balistik füzeler veya seyir füzeleri. Diğerleri daha kısa menzile sahiptir ve Avrupa kıtasına yöneliktir.
Denizden atılan füzeler ise dünyanın herhangi bir yerinde su altında saklanabilecekleri için bulunması zor olan denizaltılardan atılıyor. Daha ağır bombalar, uzun mesafeler kat eden stratejik bombardıman uçaklarında hala hava yoluyla taşınmaktadır. nuclear Triad avantajı, hem daha fazla caydırıcılık hem de üstün stratejik yetenek ve esneklik sunmasıdır.
Farklı silah türleri nasıl kullanılabilir?
Stratejik nükleer silahlar şehirlere karşı kullanılmak üzere tasarlanmıştır. Herzog, “Ancak denizdeki üsler ve deniz kuvvetleri gibi çok büyük ve önemli askeri tesislere karşı da kullanılabilirler” diye açıklıyor.
Taktik veya stratejik olmayan silahlar ise savaş alanında bir çatışmayı karara bağlamak için “dengeleyici güç” olarak kullanılabilecek düşük verimli silahlardır. Rusya’nın tahminen 1.900 taktik nükleer silahı var.
Sonhaber.ch











