Değer Bilmek Değer Olmak Değerli Olmak…

Neboş 90+

Değer bilmek, değer görmek, değerli olmak terimleri birbirine benzese de anlamları ayrıdır. Siyasete atılmak isteyenlerin, siyasete atılanların bir amacı var; milletvekili olursam değerim artar. Evet, ama değerli olamazsın. Değerli insan olmak öyle kolay değil, halkın sorunlarına eğilmezsen onların dertlerini kendi derdin bilip çare aramazsan ve çabalamazsan, üstelik bakanım, vekilim diye sorun yaratıyorsan o makamda yahut o koltukta oturma, aldığın para helal olmaz. Çünkü halk için değil kendin için oturuyorsun o makamda.

İstanbul, 16 milyon yaşayanıyla birlikte kocaman bir ülke. Büyükşehir Belediye Başkanı, yanında ilçe belediye başkanları ve mahalle muhtarlıkları var. Ne güzel; işbölümü ile halkın sorunlarını kolayca öğrenirsin halkla birlikte çare arar bulursun.

Şimdi, şu günlerde Kadıköy ilçesinin gözde semti Acıbadem’de yaşayanların sorunları var. Uzun zamandır uğraşıyoruz. Hem de sağlık Bakanı Fahrettin Koca ile. İşimiz zor, muhatabımız bir Bakan. Ama olsun, demokratik bir ülkeyiz ya, kanuni yollardan gidiyoruz. Kazanacağız. (Ben yazımı tamamlayıp sonhaber.ch sitesine gönderene kadar Bakan Koca, “görevinden affedildi”, kaçtı mı demeliyim?)

SORUNUMUZ ŞU,

E5 karayolu üzerine, yanlış yere, trafiğin sorun olduğu tam da metronun yanı başında, 10 katı yerin altında 10 katı yerin üstünde, helikopter pisti olan devasa bir ucube hastane yapıldı. Üstüne üstlük otoparkı olmayan bir ucube, sorun da işte burada. Sokağa ve kamu alanına tecavüz etmiş kocaman bir “bölge” hastanesi, ama otoparkı yok. Aylardır mücadele ediyoruz.

Başta Sağlık Bakanı, bütün ilgililer bilir ki, şehrin göbeğine yapılacak hastanenin hastaları rahat ettirecek geniş bir alanda yapılması gerekir, çünkü birçok müştemilat gerekir, hem de hiç vazgeçilemeyecek… İklimlendirme cihazlarının gürültüsü yakın binalarda yaşama imkanı vermez. Dışarı atılan kirli hava çevrenin havasını kirletir, halk sağlığı sorunu yaratır.

E-5’ten Acıbadem’e ve Kadıköy’e girilecek tek yolun üzerine dikilen bu hastane nedeniyle trafik altüst oldu. Tek yönlü yol geliş-gidiş oldu, ama araçların park edebileceği uygun bir yer bulunmadığı için sokağa park ettiklerinden yoğun trafik iyiden iyiye içinden çıkılmaz hale geldi. Öyle ki, gelişin gidişi veya gidişin gelişi park eden araçlar nedeniyle iptal zaten.  Üstüne bir de görüntü kirliliği yaratıldı. Sorunlar yumağında bir hastane. Öp babanın elini.

Bu ucube hastane, çalışma ruhsatı almak için ağaçların da bulunduğu ve kamu malı olan araziyi otopark yeri olarak göstermiş: “10 katlı otopark yapacağım” demiş. Yani bir mantıksız ucube daha yapacak, İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu da tıpış tıpış çalışma ruhsatını imzalamış. Oysa İmamoğlu’yu, halk adamıdır, bizden biridir, sorunlarımıza eğilir diye bile isteye seçtik. Maalesef gördük ki, Ekrem İmamoğlu, cumhurbaşkanlığına oynuyormuş. Böyle küçük işler değil büyük, büsbüyük içeride ve dışarıda dostun düşmanın göreceği işler yapma peşindeymiş.

Sokağa inmek çözüm içindir…

İmamoğlu, Acıbadem yaşayanları olarak imzalayıp ilettiğimiz onlarca dilekçeye bakmadı, görüşme iznimizle de ilgilenmedi. Gönüllüler olarak, pankartları yanımıza aldık, İBB’nin önüne geldik. Ne istiyorsunuz diyen olmadı, ama içeri almadılar. İşte o zaman, açtık pankartlarımızı slogan atmaya başladık. Çevremizde toplananlar oldu. Belediye güvenlikleri gördü ve bize saldırdı. İtişip kakışmalar oldu. Pankartlarımızı yırttılar. Olayın daha da büyümemesi için, belediye yetkilileri içimizden iki kişiyi sorunları aktarabilmesi için içeri aldı.  Oysa hepi topu 10-12 kişiydik, hepimize bir yer bulunabilirdi koca İBB binasında, birer bardak su verilebilir, tuvalet ihtiyacımız karşılanabilirdi. Değer bilmek, değer vermek, değerli olmak buydu oysa. Kendilerine oy veren, oraya gelmelerini sağlayan, onları var eden bizdik. Onlar değer vermezse, biz de onlara değer vermeyiz.

Acıbadem Direnişi

Başkan yerine yetkililerle konuştu arkadaşlarımız, dilekçemizi verdi. O gün bugündür belediyeden ne gelen giden ne de soran… Olayı gazeteler yazdı, sosyal medyada konu edildi; İBB olsun, ilçe belediyesi olsun,  ilgililer hatta bölge milletvekilleri olsun, gelip konuyu yerinde incelemedi.

Ah başına gelmeyen bilmez

İşte böyle… Halk yalnız, sorunlarıyla baş başa bırakıldı. Sadece bu konuda değil, beslenme, barınma, eğitim ve sağlık gibi vazgeçilmez insan haklarının hepsinde yalnız bırakılıyoruz. Duymak istemeyen sağır kulaklara duyurmak için sokaklara, meydanlara çıkıp derdini anlatmak, sesini duyurmak tek seçenek olarak kalıyor elimizde.

Bölge milletvekillerine sesleniyorum: Sizler muhtar ve ilçe belediye başkanlarını ziyaret ederseniz, onlarla çay içecek kadar kısa zaman içinde tüm sorunları öğrenebilir, gereğini yaparsınız.

Haklısınız, seçimde çok para harcadınız, çok çalıştınız, koltuğa oturmak zordu; oturdunuz iş bitti sanıyorsunuz. Oysa iş, zorluklar bundan sonra başlıyor. Yapılacak o kadar çok iş var ki! İlkini ben yazdım. Haydi… Gösterin kendinizi.

Zorunlu ek:
Sağlık Bakanı Fahrettin Koca gitti, yerine Kemal Memişoğlu geldi. Koca’nın ekibindenmiş, yani konuyu ve sorunu biliyor. Bakalım, sadece Acıbadem’i değil, Anadolu yakasını tümüyle ilgilendiren bu sorunu çözmek için bir girişimde bulunacak mı?