Dün Berkin Elvan yaşıyordu

HomeWelt

Dün Berkin Elvan yaşıyordu

Belki de ‘dil’ literatüründe en çok ‘di’ geçmiş zaman kipi önem taşır. Ve bir insanın yakınlarının bu kadar canını yakar. “Yaşıyor” değil “Yaşıyordu!..”

Berkin yaşıyordu! Ve onun için kan aranıyordu. Kanım kanına uyuyordu. Koştum ama yetişemedim. Benden daha şanslı biri kanını vermişti. Annesi ile tanıştım, elini sıktım. Yüzünde günlerce süren yorgunluğun rutin ifadesi vardı. Ve Berkin Elvan hala yaşıyordu, “yaşıyor” değil “yaşıyordu…”

Berkin, şimdi milyonların kalbinde yaşayacak!

Berkin,
Sen bize ne yaptın be çocuk!? Hüznü ağır bir tortu gibi içimize çökerttin. Bütün ülkeyi acıya boğdun!
Derledin, toparladın milyonları sokağa döktün. Sen bize ne yaptın be çocuk! Ah be çocuk…
Başbakanın kıblesini şaşırttın. Yani çocuk olmasaymışsın bile vurulacakmışsın. Yani yaşama şansın yokmuş zaten. Neymiş yüzünde maske, elinde sapan, sapanda demir bilye varmış! Sapanın da yay gibi geriliymiş.
Ah be çocuk sen ne yaptın? Ne yaptın biliyor musun; ‘Başbakana kendi diliyle ülkede hukukun olmadığını anlattırdın.’
Velev ki yüzünde maske, elinde sapan, sapanında demir bilye olsun ve sapanın da gerili bir yay gibi dursun; yaşında anlaşılmıyor olsun. Böyle bir durumda da cezanın ölüm olacağını anlattırdın insanlara… Ah be çocuk ne düşünüyorum biliyor musun? Keşke yüzünde maske, elinde sapan , sapanında demir bilye olsaydı. Kara gözlerin kısık, hedefine kilitli olsaydı. Sana yakışırdı kaşları güvercin kanatlı çocuk…

Memet Sönmez

guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments