Naim Kandemir
Nihayetinde bir doğu toplumunun ferdi olarak; kendini geliştirmek; sanata, estetiğe, kardeşliğe, özgürlüğe meyletmek; mazlumun, madunun yanında olmak; soğukta titreyenlerin, gece aç yatanların dertlerini dert edinmek ve tüm bunların sonunda haksızlıklara karşı kendini ortaya atarak, cesurca on yıllarca teslim olmadan doğruları savunarak; bu yönde düşünceleri için kendilerini esirgemeyenler, yaşları altmışı geçtiğinde dönüp geriye ve çevrelerine baktıklarında; o itaatkâr ve celladına âşık güruhun içinde bir bakarlar; adları meczuba, dahası haine çıkar mı çıkar!
Şimdi, böyle bir durumla karşılaşıldığında boşa mı kürek çektik yıllarca, diye düşünenler olabilir tabii ki. Bir kısım kuşakdaşımız böyle düşünse de gerçeğin bu olmadığını bilir çoğumuz.
Bizim bildiğimiz; ’74 ve sonrasında bizler, soldan esen rüzgâra ve o günlerde revaçta olan politik modaya uyarak bu yolun neferi olmadık ki… Bugün altmışını geçen yoldaşlarımızın bir kısmı vicdanları onları sola çektiği ve akılları da buna kâni olduğu için solcu oldular.
Bizim kuşağın ömür ortalaması yüksek olmasa da umutluyuz hâlâ yaşımız altmışı geçmişken; 20 yıldır halkı yalanlarıyla peşlerine takanlar ve toplumu vahşice çürütenlerin de iflah olacak yanları kalmamıştır. İp kendiliğinden de olsa kopacaktır; zira, bu kantar bu yükü çekmez artık. İp inceldiği yerden kopacaktır. Halkın 20 yıldır peşinde koştuklarının maaile jetleriyle cehennemin dibine kadar yolları açıktır!
Evet, celladına âşık olan halkımız; biz, dün gibi o gün de burada olacağız. O gün size sitemimiz dahi olmayacak, sadece bir cümle kuracağız:
-Fark etmek ve utanç doğruyu görmenin başlangıcıdır!
- 07. 2022
Ankara
