Yaşadığımız coğrafyada bulunan ülkeler, zenginlik ve ihtişam dolu bir yaşam süren bazı ailelerin yanı sıra, halkın büyük çoğunluğunun açlık ve sefaletle yüzleştiği acı bir tabloyu gözler önüne sermektedir. Bu iki kesim arasındaki uçurum alabildiğine derindir; bu ülkelerin en bariz ortak özelliği, hepsinin petrol zengini olmalarıdır.
Petrol, bu ülkelerin halkları için bir baş belası olduğu kadar, aile diktatörlüklerine zemin hazırlayan bir kaynak olmuştur. Suudi Arabistan’da Faysal ailesi, Libya’da Kaddafi ailesi, Irak’ta Saddam ailesi, Suriye’de Esad ailesi, Kuveyt Emirliği, Yemen’deki Ali Salih diktatörlüğü ve Kürdistan’da Barzani ailesi gibi örnekler incelendiğinde, bu ailelerin benzerliklerini görmek mümkündür. Hepsinin ortak noktası, iktidar erkini aile bireyleri arasında paylaşmaları ve yönetimin aile üyeleri tarafından sürdürülmesidir.
Bu aileler, anti-demokratik, totaliter ve diktatör bir yapıya sahiptir. Ülkeleri, petrol zenginlikleri üzerinden el konulan servetleriyle yönetirken, halkları aç ve sefil bir yaşam sürmeye mahkûm edilmiştir. Bu durum bir tesadüf mü?
Saddam ve Kaddafi aileleri bedelini ağır ödediler, Esad ailesi ise can çekişiyor; akıbetleri belirsiz. Yemen’in diktatörü Ali Salih, halk açken 80 milyar dolarla Suudi Kralına sığınarak şimdilik kurtuldu. Kuveyt Emiri, tehlikeden son anda kurtuldu. Suudi Arabistan’da halkın yarısından fazlası açlık sınırının altında yaşamaktadır. Faysal ailesi saltanatını sürdürse de, ne zaman çöküşle karşılaşacakları belirsizdir.
Barzani ailesi ise, Kürt milletinin servetini sürekli olarak kemiriyor. Ülke gelirinin nereye gittiği bilinmezken, Behdinan bölgesinde istihbarat, asker ve para gücüyle hakimiyetini kurmuş durumdalar. Ancak Soran bölgesi halkıyla başları belada. Halk hareketleri dalga dalga yükselirken, sonuçları ne olacaktır, bilinmez. Barzani ailesi, bu kirlilikten sonra Kürt halkı ile barışık bir yaşam sürdüremeyecektir; zira Kürdistan’ın dört parçasında da eli Kürt kanına bulaşmıştır. Sonuç itibarıyla, halk düşmanı olarak anılacaklardır.
Bu ayrışma ve çelişkilerin gölgesinde, halkın geleceği belirsizliğini korumaktadır. Barzani ailesinin ya silah zoruyla halkı zapt-ı rapt altına alıp, bir müddet daha diktatörlüklerini sürdürmeleri ya da halk hareketine kapılarak Saddam ve Kaddafi’nin kaderine uğramaları veya Ali Salih gibi milyar dolarla kaçmaları gibi farklı alternatiflerle karşı karşıya oldukları aşikârdır.
Barzaniler, bugünden sonra bu kadar kirlilikten sonra Kürt milletiyle barışık yaşayamayacaklar. Çünkü Kürdistan’ın her dört parçasında eli Kürt kanına bulaşmıştır. Halk düşmanı bir unvan sahibi olmuşlardır.
